prettig gestoord

prettig gestoord

  • WpView
    Reads 228
  • WpVote
    Votes 6
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 7, 2014
Ik zal me even voorstellen. Ik ben Francis. Vier jaar geleden zat ik in groep 8 van de basisschool. Ik deed goed mijn best en had veel vriendinnen. Sommige waren zelfs jaloers op mij. "het mooiste meisje van de klas" noemde sommige mij soms. Naja, mooi vond ik mezelf niet, maar dat deed er niet toe. Het innerlijk is belangrijker toch? Ik hielp graag mensen met hun huiswerk of met iets anders. Ik vond het altijd fijn om op school te zijn. Ik wilde liever niet thuis zitten. Mama kon namelijk soms nogal raar doen. Soms als ik thuis kwam dacht ik dat dat mijn moeder niet was. Ze deed dan zo raar en zo anders. Ik herkende haar niet meer. Maar ik was nog te jong om te begrijpen wat er aan de hand was.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Apocalypse | Dutch | Original | LilPotato_Official |
  • Attack on zombies
  • Payback Time
  • Recht uit mijn hart (Voltooid)
  • Death's Little Killer
  • donkere tijden
  • She's a badgirl (voltooid)
  • Ghost Girl
  • geestenjacht geopend

America - Arizona - 3010 De wereld is erg veranderd en er leven geen mensen meer op aarde. Of dat is wat Delayla, een 17-jarige tiener denkt. Ze strijdt tegen de doden om te overleven. Tot als ze een team ontmoet die net hetzelfde willen als haar: overleven en geen dode worden. Maar wanneer de doden overal binnendringen, wordt de drang om te overleven steeds groter. Ondertussen zal Delayla een keuze moeten maken: In welke wereld zou ze willen verder leven? ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- "Je zal een keuze moeten maken, Del," zei Damien en hij keek me heel serieus aan. Ik wendde mijn blik af. "Damien heeft gelijk. Je kunt niet met beide voeten in beide werelden leven." Cole kwam dichterbij en pakte mijn hand vast. Hij gaf er een bemoedigend kneepje in en liet hem dan abrupt los, beseffend dat dit ongepast gedrag was in de ogen van de anderen die om me heen stonden en me bemoedigend aankeken. "Geef me nog wat tijd en ik zal een keuze maken."

More details
WpActionLinkContent Guidelines