Aklımdaki Şeytan

Kuzeninin ısrarıyla meşhur tenebris şatosunu gezmeye giden bir kız ve yıllardır onu bekleyen imparator.

Bu kitabı yazıp tam yazmayan yazarlar var ve ben de dedim ki "Neden ben yazmıyorum?" VE KARŞINIZDA PARANORMAL HİKAYELER! Merak etmeyin ben birazını yazıp sonrasını unutanlardan değilim. Neyse iyi okumalar! 💗

Ayaklarım beni rüyamda gördüğüm dar mahzene doğru götürüyordu.burası oldukça pis, dar ve kötü kokuyordu. Bu koku beni kusmaya itsede devam ettim. Kısa bir süre sonra ise onunla karşılaştım. mahzen oldukça karanlık olduğu için zor seçiyordum yüzünü Bem beyaz saçları kir içinde kalmış yüzü ve çıplak göğüs kısmı kandan gözükmüyordu. "Kimsin sen?" Diye sordum yüzüne anında alaycı bir tavır sergiledi "Kimim ben azelya?" Diye sorduğum soruya soruyla karşılık verdi adımı biliyordu beni tanıyormuydu? Sorusuna bir cevap veremedim ama o konuşmaya devam etti "Sesimden de mi anlamadın? Onca gece senden yardım dilenirken sesim hala kulaklarına aşina olmadımı?" Bir adım geri gittim anlamıştım o rüyalarımda ki adam dı. Ben geri gittikçe o bana daha çok ilerlemiş bedenini tamamen görmemi sağlamıştı ve işte beni asıl bozguna uğratan şey ise bambaşkaydı. Sırtında bir çift siyah ve beyaz kanat taşıyordu

Bir dilek... Bir ölüm... Ve ödenmesi gereken bir bedel. Elvin, çocukluğunu bir evde değil, cehennemde geçirdi. Şiddetin, korkunun ve sessizliğin içinde büyüdü. Annesinin ona uzattığı küçük bir umutla kaçmayı başardı. Ama umut, bazen en acı haberle gelir. İki gün sonra annesi öldürüldü. Katili kendi babasıydı. O gece Elvin, gözyaşları içinde tek bir dilek diledi: "Tanrım... Tek bir isteğim var. O herif gebersin." Ve dileği gerçekleşti. Ama bazı dilekler yalnızca gerçekleşmez... Bir bedel de ister. O geceden sonra karşısına çıkan gizemli adam, Arven, Elvin'in hayatını sonsuza dek değiştirecekti. Çünkü karanlık, onu sandığından çok daha önce seçmişti.

İlk Çağlar... Göklerin ışığını taşıyan Aasimarlar ile gölgelerden beslenen Vampirler arasındaki ezeli düşmanlığın dünyayı ikiye böldüğü, Deniz Kızları ve Kurt Adamların ise bu savaşın gölgesinde hayatta kalmaya çalıştığı epik bir dönem. Yüzyıllar sonra günümüze gelindiğinde; krallık tarihinin en güçlü safkan Vampir prensesi, kendi soyunun masumlara çektirdiği acılardan nefret etmektedir. Babasından gizli, yeraltındaki sığınakta zalim Vampirleri tek tek avlayıp cezalandırırken, karşısına hiç beklemediği üç kaçak çıkar: Bir Kurt Adam, bir Deniz Kızı ve soyunun baş düşmanı olan bir Aasimar. İlk çağların düşman ettiği bu 4 farklı ırk, prensesin yeraltı sığınağında zorunlu bir takım haline gelirken; aralarındaki o tehlikeli paranormal bağ yerini aksiyon, komedi ve nefretle başlayan kaçınılmaz bir aşka bırakacaktır.

Bin yıllık mühür. O bir kral ... Ama taçtan çok lânet taşıyor. Draven Adı korkuyla fısıldanan, gözleri karanlıkta parlayan alfa Gücünü kontrol edebilen bir lider ... Ama kalbini asla Helena ise kaderin ortasında doğmuş bir kız Gücünden kaçan.. geçmişinden yaralı Onların yolu kesiştiğinde Sadece iki kalp değil İki türün kaderi değişecek Aşk...kan...ihanet.. ve mühürlenmiş sırlar Bazı aşklar kurtarır Bazıları yakar Peki onların ki hangisi ? Bir gün aşkları dünyayı kurtaracak yada birlikte yok edecekler Kurt Kralın Mührü Bazı bağlar kanla yazılır Hikayeme sizi beklerim .bir şans vermenizi öneririm . Bu arada ilk hikayem yazım yanlışları varsa eğer şimdiden kusura bakmayın 🤗🤗🤗

Sadist ve sert bir kişiliğe sahip olan bir kadının onu istemeyen, ondan nefret eden birine aşık oldugu bir hikaye. Ana karakterin penisi var, rahatsız olacaklar okumasın..

Sanem ailesinden uzakta yaşayan genç bir kız. Normal bir şekilde hayatına devam ederken internette gördüğü yazı ile tüm hayatı baştan sona değişecekti. Peki değişen bu hayata adapte olabilecek miydi? ~Zombi Salgını adıyla yazılan ilk hikaye.~ Bilimkurgu #1

Benim için son adımı attığımda artık çıkış yoktu. Yakalamıştı beni.. Hapsolduğum bir çift siyah göz artık doğrudan bana bakıyordu. - Ne istiyorsun benden? - Ah Karen, tek istediğim o bedenine iyi bakman. Benim güzel taşıyıcım.. Kitabın kurgusu tamamen bana aittir. Konu üzerinden yapılan benzetmeler dışında herhangi bir benzetme kabul edilmeyecektir. Not: Jasper ilk kitabım olduğundan yazım hatası ve mantık hatası vardır.

"Benim sınırlarım bittiği yerde, senin nefesin kesilir," dedi fısıldayarak. "Şimdi arabana bin ve ait olduğun yere, gölgeme geri dön." Doğruldum, sırtımı arabanın metal gövdesinden ayırırken bakışlarımı doğrudan onun o buzdan farksız gözlerine diktim. "Beni bu topraklara çivilediğini mi sanıyorsun Valerius?" Dudaklarımda aşağılayıcı bir gülümseme belirdi "Bu bir bağ değil, bu senin acizliğin. Beni yanında tutmak için damarlarıma zincir vuracak kadar mı korkuyorsun benden?" Nefretle mühürlenen, öfkeyle beslenen ve bir veballe taçlanan o karanlık bağın hikayesi.