Bir mermi kovanı.
Kanatları elmastan kuşlar göğsümü yırtmak için aynı anda kanat çırpmaya başladılar. Yıllardır hiç durmadan kanayabilen bir yaram vardı, göğsümden yükselen kuşlar elmastan kanatlarını yarama defalarca batırıp çıkardılar. Çığlık çığlığa bağırıyordum, fakat sesimi duyan yoktu.
Bir adamın dudaklarından adım döküldü, kulağıma dolan adım kalbime çarpıp ruhumda yankılandı, göğsümde açılan yarayı kapatıp beni iyileştirmeye başladı.
Ayağa kalkıp kendimi mermi kovanının tepesinden aşağı bırakmak için kıyıya ilerledim. Kendimi boşluğa bırakacakken beni hâlâ kulaklarımda yankılanan ismim tuttu. Gözlerimi sımsıkı yumdum.
Bir adamın mavi gözlerinde adımı okudum.
21.04.2020
Todos os Direitos Reservados