Yara Sevda
- Leituras 2,494
- Votos 142
- Capítulos 12
Concluída qua, jul 10, 2019
Yüreğimizin sürç-i lisan ettiği tek mevzu ; Sevda
Nedir yüreğimizin güzergahını değiştiren bu rüya
Asenat & Buğra' nın imkansızlık içindeki imanı
İki imanlı gencin imkansızlık içindeki kimliğini merak etmiyor musunuz ?
Satırlarıma başlamadan önce Asenat ve Buğra 'yı biraz tanıyalım .
Asenat ; Artvin üniversitesinde hukuk bölümünü okuyan,tesettürlü, yüreği adeta yeni doğmuş bir serçe gibi titrek güzeller güzeli bir genç kızdı.
Buğra ; Milli savunma üniversitesinde Astsubay' lık
üzerinde okuyordu.Buğra uzun boylu,esmer ve bir o kadar da cesurdu elbette yüreğinde taşıdığı imanı da unutmamak gerek.
Todos os Direitos Reservados
#719
sevda
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Senden Kalanlar Vaveyla (I)
İnsan önce doğar, gözlerini açar hayata, sonra gelişir, hayatı öğrenir bu süreçte, hayat onu yıpratır ve en sonunda da öldürür. Bazı insanlar vardır hak ettiği zaman, hak ettiği yerde; ama bazı insanlar da vardır hak etmediği zaman, hak etmedi yerde can verir... Ölmek sadece bedenen yapılan bir eylem değildir. İnsanın ruhu da ölür. Size bir örnek vermemi ister misiniz. Ben... Ben de öldüm, bedenim değil belki ama ruhum hak etmediği zaman, hak etmediği yerde can verdi. Biliyordum, ruhsuz bir beden bu hayatta yaşayamazdı. Ruhumu aldıkları gibi benden bedenimi de isteyeceklerdi. Bundan kaçış yoktu... Ben Mehir... Ben ailemin ay parçasıydım bir zamanlar. Ama bilmiyordum işte katillerimin onlar olacağını. Bilmiyordum ruhumu benden alıp beni uçurumdan aşağı atacaklarını... Serkan, ah sevgilim... Bekliyor musun beni gittiğin yerde, kollarını açıp tutacak mısın bedenimi yuvarlanan uçurumdan? Ne olur tut sevgilim, sana kavuşmak için can veren bu bedeni bir başına bırakma. Tut ki, yokluğunun acısı unuttursun ruhumdaki yarayı... Bu hikaye bir kızın ölmemek için attığı çığlıklardı. Bu hikaye keskin vaveyla ile başlayan ama giderek kısıklaşan ve en sonunda sessiz vaveyla ile biten bir hikayeydi... "Bu... " dedi ve sustu. Biraz bekleyip devam etti. "Bu bir itiraf Mehir, sen öldükten sonra benim de öleceğimin bir itirafı. Bu dünyada sen yoksan benimde olmayacağımın bir itirafı. Burada sadece senin bedeninin değil, benim bedenimin de bu hırçın dalgalara karışacağının itirafı... "Concluída
Cömert Abi / Texting
Siz: Slm abi (19:12) Siz: Şey... Siz: Duyduğuma göre çok cömertmişsin. Siz: Eğer cömertlik günündeysen Siz: Banada bir kıyak yap be Sarp abi 😭
FIRTINAYA MAHKUM İRİS | +18
İris Acar, şehrin unutulmuş bir köşesinde bulunan küçük restoranını ayakta tutmaya çalışan genç bir kadındır. Mafyayla, silahlarla ve suç dünyasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Ta ki bir gece yanlış kişi sanılarak kaçırılana kadar. Karahan Kara'nın adamları büyük bir hata yapmıştır. Hedefleri başka bir kadındır ancak iş işten geçmiş, İris kendini şehrin en tehlikeli mafya liderinin karşısında bulmuştur.
KONUK SEVMEZ DENİZ
Bölümlerler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.
TAKINTILI MAFYA
"Bu kitap orijinal metindir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya çalınması durumunda yasal yollara başvurulacaktır." ~~~ Yıllardır ona takıntılı olan mafya kızı kaçırıp kendi evine mahkum eder. Takıntılı mafya & ondan kaçmaya çalışan kız
MÜHÜRLÜ TOPRAKLAR
Toprak ve Kanın Kesişmesi: Ömer, yıllardır süren kan davasını bitirmek için hukuki ve barışçıl yollar ararken, Zişan'ın ailesiyle olan sınır probleminde büyük bir patlama yaşanır. Bir gece Ömer'in topraklarındaki su kuyuları zehirlenir veya ekinler ateşe verilir. Herkes "Savaş!" diye bağırırken, Zişan bir gece yarısı Ömer'in karşısına tek başına çıkar. Elinde bir silah değil, her şeyi değiştirecek bir belge veya bir sır vardır. Atmosferden Bir Kesit Güneş, Mardin'in dar sokaklarından çekilirken gölge, Ömer'in yüzüne bir kamçı gibi indi. Karşısında duran Zişan'ın gözlerinde ne korku ne de teslimiyet vardı. Zişan, rüzgarda savrulan şalını düzelterek konuştu: "Bu topraklar sadece kan içmeye alışmış Ömer Ağa, eğer sen durmazsan, bu toprak bizi de yutacak." Ömer, Zişan'ın gözlerindeki o derin stratejiyi ilk kez o an gördü. Bu kadın, babasının anlattığı o 'düşman kızı' değildi; bu kadın, bu cehennemden çıkış biletini elinde tutan yegane güçtü.
EX'İM Mİ? / Text
Siz: Dün ne oldu biliyor musun???? Siz: Ekmek almak için fırına giderken Siz: Karşıma bir doksan boylarında Siz: Böyle ÇITIR Siz: Biri çıktı. Siz: ya BENİMSİN ya KARA TOPRAĞIN Siz: Dedi EXO Tolga: Pembe pijamanla mı? EXO Tolga: Bu aralar fazla kitap okuyorsun EXO Tolga: Azalt
Capo'nun Gelini (+18)
"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en güçlü ve en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. Bazı karşılaşmalar kaderin en sessiz oyunudur. Bazı savaşlar bakışlarla başlar. Ve bazı aşklar... İnsanı mahvetmekten çok, yaşatmak için gelir. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.
İnsan önce doğar, gözlerini açar hayata, sonra gelişir, hayatı öğrenir bu süreçte, hayat onu yıpratır ve en sonunda da öldürür. Bazı insanlar vardır hak ettiği zaman, hak ettiği yerde; ama bazı insanlar da vardır hak etmediği zaman, hak etmedi yerde can verir... Ölmek sadece bedenen yapılan bir eylem değildir. İnsanın ruhu da ölür. Size bir örnek vermemi ister misiniz. Ben... Ben de öldüm, bedenim değil belki ama ruhum hak etmediği zaman, hak etmediği yerde can verdi. Biliyordum, ruhsuz bir beden bu hayatta yaşayamazdı. Ruhumu aldıkları gibi benden bedenimi de isteyeceklerdi. Bundan kaçış yoktu... Ben Mehir... Ben ailemin ay parçasıydım bir zamanlar. Ama bilmiyordum işte katillerimin onlar olacağını. Bilmiyordum ruhumu benden alıp beni uçurumdan aşağı atacaklarını... Serkan, ah sevgilim... Bekliyor musun beni gittiğin yerde, kollarını açıp tutacak mısın bedenimi yuvarlanan uçurumdan? Ne olur tut sevgilim, sana kavuşmak için can veren bu bedeni bir başına bırakma. Tut ki, yokluğunun acısı unuttursun ruhumdaki yarayı... Bu hikaye bir kızın ölmemek için attığı çığlıklardı. Bu hikaye keskin vaveyla ile başlayan ama giderek kısıklaşan ve en sonunda sessiz vaveyla ile biten bir hikayeydi... "Bu... " dedi ve sustu. Biraz bekleyip devam etti. "Bu bir itiraf Mehir, sen öldükten sonra benim de öleceğimin bir itirafı. Bu dünyada sen yoksan benimde olmayacağımın bir itirafı. Burada sadece senin bedeninin değil, benim bedenimin de bu hırçın dalgalara karışacağının itirafı... "
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo