ÜVEY ABİM NAMJOON

Alarmı o iğrenç sesiyele kalktım. Yataktan söve söve kalktım. Okul formamı giyip aşağıya indim. Annem kahvaltı hazırlıyordu. Gidip arkadından sarıldım ve " Günaydın prenses" annem tebessüm ile karşılık verdi.

Ahhh ben size kendimi tanıtmadım. İsmim seyeon 18 yaşımdayım lise öğrencisyim. Ve annemle yaşıyorum babamı 2 ay önce kaybettik. O yüzden annemin hep arkasinda durdum onun mutlu olması için elimden geleni yapiyordum. Ve benim icin uzücü ama annem için çok mutlu bir haber. Annem başka bir adamla evleniyor. Buna karşı çıksamda annemin mutlu olmasinı bende isterim neyse sizi hayatımla bunaltmayayım. Kahvaltımı yaptım masadan tam kalkalken annemin söylediği sözle gözlerim büyüdü. " Bugun üvey abin ve üvey baban geliyor yani okuldan geldikten sonra hemen hazırlan tamam mı?Annecim". Birşey diyemedim sadece iç çektim.

Okula varmıştı en yakın arkadaşlarım minji ve jiyeon onlar benim kkinci ailem onları gördüğüm an koşarak yanlarına gittim ve ikisine sıkıca sarıldım. Minji konuşmaya başladı " Bugün okula üç yeni çocuk gelecekmiş cok yakışıklı diyorlar" . Sadece göz devirmekle yetindim. Zil çalmıştı sınıfa doğru yürümeye başladık. Sınıfın kapısında üç çocuk gördük. Sanırım minji ' nin bahsettiği cçocuklar bunlar evet Allah var yakışıklı ama üçüde tipim değil . Öğretmenler zili çalmışti derskmiz kimyaydı. Bu dersi hiç sevmiyorum. Zaten bi bok anladığım yok öyle bakıyom neyse hoca konuşmaya başladı " Evet çocuklar biliyorsunuzk