ESARET
- OKUNANLAR 373,607
- Oylar 8,535
- Bölümler 24
Tamamlanmış Hikaye Çar, Eyl 11, 2019
~CESARERİN BİTTİĞİ YERDE ESARET BAŞLAR~
"Benden korkuyor musun küçük?"
Sessizliği ve titremesi cevabı olmuştu Vera'nın.
"Haklısın , çok korkmalısın."
"Bana ne yapacaksın"
"Sana çok şey yapacağım küçük. Önce bedenini sonra da ruhunu senden alacağım."
"Lütfen , lütfen bana dokunma!"
"Bunu sen istedin küçüğüm. Benim sözümden çıkmamalıydın. Artık ruhun da bedenin de benim."
"Hayır!"
-"Sen benimsin küçüğüm."
Kapak tasarımı: _moonnlightt_
Tüm hakları saklıdır
#3
leightonmeester
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Ayrıca sevebilecekleriniz
Kırık Kelebekler
Aris Vahanian... Yirmi sekiz yaşında, buzdan bir kalbe sahip. Gözleri, içinde fırtınalar kopan bir denizi andırıyor, ruhu ise karanlık sırlarla örülü bir kale. Bu dünyada tek bir kuralı var: istediği her şeye sahip olmak. O, sıradan bir hayat süren, henüz yirmisine yeni basmış genç bir kadın. İsimsiz. Tıpkı bir kelebek gibi, etrafındaki tehlikelerden habersizce kanat çırpıyor. Küçük bir kafede, hayatının en sıradan gününde, kaderi en beklemediği şekilde Aris'in gözlerine takılıyor. O an, bir avcı ve avı arasındaki tehlikeli oyun başlıyor. Aris için bu sadece bir takıntı. O, her şeye gücü yeten, dokunduğu her şeyi değiştiren bir adam. Kızı, kendi karanlık dünyasına çekmek için sabırla, sessizce plan yapıyor. Peki ya genç kadın? Masumiyetinin bedelini ödeyecek mi, yoksa onun bu karanlık dünyada filizlenen tek ışığı mı olacak? Kırık Kelebekler, bir mafya liderinin saplantılı arzusuyla, masum bir ruhun kaçınılmaz buluşmasının hikayesi. Kader, bazen en beklenmedik anda ağlarını örer. Bu hikayede, biri kafese girmeye mahkum, diğeri ise bu kafesin demir parmaklıklarını örmeye...
Karanlık Tutsak
"Kaderin altın kafesi mi, yoksa isyanın kıvılcımı mı daha güçlü? Mahru, doğduğu andan itibaren hayatının çizgileri çoktan çizilmiş bir dünyada, güçlü bir ailenin tek kızı olarak gözlerini açar. İtaatkar bir eş olması için yetiştirilse de, kalbinin derinliklerinde özgürlüğe susamış bir ruh taşır. Kendi kararlarını alma hayali bile yasaktır. Karun, kudretli Karahanlı ailesinin varisi. Sert kuralları ve çelik gibi iradesiyle, gelecekteki eşi üzerinde mutlak bir hakimiyet kurmaya hazırdır. Onun için sahiplenmek ve korumak, sevginin tek dilidir. Ancak bu distopik evrende, fısıltılar yükseliyor ve kurallar çatlıyor. Mahru'nun içindeki isyan alevi, Karun'un katı duvarlarını sarsmaya başladığında, kaderin yazdığı son yeniden yazılabilir mi? UYARI: Bu kitap, farklı bir evrende geçen distopik bir kurgudur. Yetişkin okuyucular için uygun içerik bulunmaktadır." Neden bu info işe yarar?
Tutsak
Beni duvara itip ellerini iki yanıma koymasıyla susmak zorunda kaldım, elini beline atıp silahını çıkardı ve çenemin altına dayadı, gözlerimi korkuyla kapattım ağlarken, öldürecekmiydi beni "Birdaha bana hakaret etmeye kalkma!" Dedi dişlerinin arasından, sonra namlunun ucunu yanağımda hissettim, yavaşça yanağımı okşuyordu "Yarın evleniyoruz güzel karım, eğer yine itiraz etmeye kalkarsan bu sefer kendini ölü bil, duydun mu!?"
SAPLANTI | Saplantı Serisi - 2 | Tamamlandı
"Bırak beni bırak!" Kadın,ellerini adamın iri parmaklarından kurtarmaya çalıştı.Adam ise onun bileklerini kavramış,bükerek belinde bir araya getirmişti.Tek eliyle kadına yetiyordu gücü.Su,belinde birleştirilen ellerini kurtarmaya bir kez daha denedi.Bu girişimi adam tarafından engellendi.Adam,elindeki ipi kadının bileklerine dolayarak sıkı sıkıya bağladı. "Sana beni bırak dedim! Zorla mı tutacaksın beni burada?! Ne yaptığını sanıyorsun sen?! Bu çabaların boşa! İstediğini yap bana! Son nefesimi verinceye dek nefret edeceğim senden!" Adam,kadının ellerini bağladıktan sonra onu bir çırpıda aldı omuzuna.Su,bir an düşme hissine kapıldığından çığlığı basarken adam birkaç adımda ulaştı koltuğa.Kadını boylu boyunca yatırdı yüz üstü.Ayakları çırpmaya başladı Su. "Ne yapıyorsun Ateş?! Bırak beni!" Adam,onun hiçbir sorusuna cevap vermiyordu. Ateş,kadının ayaklarını da bir araya getirip aynı elleri gibi sıkı sıkıya bağladı.Kadının hareketleri tam anlamıyla kısıtlanmıştı şimdi. "Elinden kurtulamayacağı mı sanıyorsun?! Polise şikayet edeceğim seni! Hapise tıktıracağım!" Adam,usulca eğildi kadının üzerine.Yüz üstü yatmakta olan kadının saçlarını kulağının arkasına sıkıştırdı.Bilerek üfledi nefesini kadının ensesine.Usulca fısıldadı kadının kulağına.Bir sır veriyor gibiydi. Su,önce kulağında adamın dudaklarını hissetti ardından ahlaksız sözlerini işitti. "Polis seni arayıp bulana dek ben çoktan parçalara ayırmış olurum seni güzelim...Sıra kalbine geldiğinde oldukça özenli davranacağımdan hiç kuşkun olmasın...Madem biz bir bütün olamıyoruz,o halde nefes almanın senin için hiçbir anlamı yok öyle değil mi?" Dudaklarını, kadının kulağının hemen arkasına bastırdı. "Biliyorum çok seviyorsun beni.Öyle ki,benim için kendi canından bile vazgeçebilirsin." Bunlar gerçekler değildi.Tamamlanmış Hikaye
ACIMASIZ RUH
"Ne sanıyorsun sen kendini? Sevgili değiliz, asla olamayız, sen beni korkutuyorsun ve zarar veriyorsun!" Dedim direkt, kısa bir sessizliğin ardından adım seslerini duydum, duymamla kapıya depar atmam bir oldu, ama geç kalmıştım. Saçlarımdan sertçe tutarak beni yatağa sertçe fırlattı, sırtımın acısıyla dudaklarımı çığlık atmak üzere araladım, ama saniyeler içinde üzerime çıkması ve ağzımı kapaması bir oldu. Saç diplerimdeki acı da artınca gözlerim yaşardı. Artık onu görüyordum, gözlerinin içi kıpkırmızı olmuştu, göz bebekleri ise oldukça koyulaşmıştı, korkutucuydu. Yüzüme iyice yaklaştı, hırıltılı nefesini dudağıma üfledi. "Olamayız öyle mi? O zaman izle ve gör, yavaş yavaş bana aşık olacaksın Rojbin, istemesen de olacaksın!" Dedi ve dudaklarını dudaklarıma bastırdı. !!!DİKKAT!!! BU KURGUDA KLİŞE, SADİSTLİK VE İŞKENCE VARDIR! AYRICA RUHLARLA İLGİLİ BİR KİTAPTIR, ONA GÖRE YORUMLARINIZI YAPIN!!!Tamamlanmış Hikaye
Batya'nın Bebekleri - Çatlamış Porselen +18
Batya'nın Bebekleri - Çatlamış Porselen (+18)
♣ TUTSAK♣ {Kabadayı Hikayesi}
♣TUTSAK♣ {Kabadayı Hikayesi} ♣♣♣♣ "Ah benim güzel kızım, benim nadide çiçeğim... Kokun beni baştan yaratıyor, o kadar kusursuzca yaratılmışsın ki nereye baksan orası güzelleşiyor. Ah benim Arya'm. Sadece benimsin güzel kızım..." "Ben senin değilim! Ben hiç kimsenin değilim! Hastalıklı zihnin seni kör etmiş!..." Daha konuşacaken işaret parmağını dudaklarıma koyarak susma mı sağladı ardından ise mümkünmüş gibi daha da yaklaşarak, fısıltıyla "Sen öyle bir benimsin ki değil bir başkası sen bile inkar edemezsin Arya'm." Nefesim korku ile kesilirken, gözlerimin dolduğunu hissedebiliyordum. Lanet olsun, ben neyin içine düşmüştüm böyle? Sakat bir kızdım, yürüyemiyordum bile. Kendime daha hayrım yokken bu adam çıkmış beni bırakmayacağını ve sevdiğini söylüyordu. Nasıl bir aptaldı bu adam? "Gözümde o kadar çok kusursuzsun ki Arya'm, keşke gözlerimden kendini görebilseydin. Kahverengi gözlerinde tüm çiçeklerden bir bahçe görüyorum, kokun o tüm çiçeklerden oluşuyor, nefesin bahar esintisi, saçların benim cennetim, tenin gecemi aydınlatan Ay gibi parıldıyor. Ah Arya'm. Söylesene bana Arya'm, seni bu kadar delicesine sevmek ne kadar da akıl kârı? Çünkü ben burada akıllı olan bir şey göremiyorum, delirmişcesine seni sevmek istiyorum, çok mu şey istiyorum sence sevgilim?"
NÂRE
"Mirza saçmalıyosun! Duyuyo musun beni?! Aç şu kapıyı! Aç dedim! Mirza! Sana diyorum! Aç şu kapıyı!" Bir yandan boğazım yırtılırcasına bağırıyor, bir yandan da kapıyı yumrukluyordum. Kapının iki yanında olan cama geçip ona baktım. Sanki ben burda çıldırmamışım gibi elindeki telefona bakıyordu. Önündeki korumalar emrini bekler vaziyette elleri önünde kafaları eğik duruyorlardı. Nihayet telefonunu cebine attı ve tekrar cama vurdum. Kafasını çevirip bana boş gözleriyle bakmaya başladı. "Evden dışarı çıkmayacak. Ölse dahi bu kapı dışarı açılmayacak. Duydunuz mu?" Gözlerini benden ayırmadan konuşmaya devam ederken çaresizce çırpınmaya başlamıştım. Klişe sevenleri şöyle alalım, buyrun efendim...
Psikopat Mafyanın Esiri
Kız küçük bir filika adam büyük bir okyanus... Aşk ise onlara rüzgar olup yön gösteren bir mucize.Tamamlanmış Hikaye
ALAKURT
... Kapının çarpmasıyla irkildim; gürültü odanın duvarlarında yankılanırken nefesim boğazımda takılıp kaldı. Elim hâlâ kapı kolundaydı ama zorlamadım, açamayacağımı biliyordum. Arkadan bir elini kapıya yaslamıştı ve ben onunla kapı arasında sıkışıp kalmıştım. Göğsü sırtıma değiyor, değdiği yeri yakıyordu. "Gitmene izin verdiğimi mi sanıyorsun?" Sesindeki soğukluk damarlarımdaki kanı durdurdu adeta. Dudaklarım aralandı ama çıkacak kelime boğazımda düğümlendi. İçimde dolaşan korkuyla öfke birbirine karışıyordu. "Benden kaçamazsın." Olduğum yerde titredim. İçimde haykırmak isteyen bir ses vardı ama dudaklarım birbirine mühürlenmiş gibiydi. Konuşamadım... _____________________________________ "yer ve gök şahidim olsun ki sen benim olacaksın ... Ve ben o gün sana hiç acımayacağım." | İzem Sare Koç ve Demir ALAKURT |
Aris Vahanian... Yirmi sekiz yaşında, buzdan bir kalbe sahip. Gözleri, içinde fırtınalar kopan bir denizi andırıyor, ruhu ise karanlık sırlarla örülü bir kale. Bu dünyada tek bir kuralı var: istediği her şeye sahip olmak. O, sıradan bir hayat süren, henüz yirmisine yeni basmış genç bir kadın. İsimsiz. Tıpkı bir kelebek gibi, etrafındaki tehlikelerden habersizce kanat çırpıyor. Küçük bir kafede, hayatının en sıradan gününde, kaderi en beklemediği şekilde Aris'in gözlerine takılıyor. O an, bir avcı ve avı arasındaki tehlikeli oyun başlıyor. Aris için bu sadece bir takıntı. O, her şeye gücü yeten, dokunduğu her şeyi değiştiren bir adam. Kızı, kendi karanlık dünyasına çekmek için sabırla, sessizce plan yapıyor. Peki ya genç kadın? Masumiyetinin bedelini ödeyecek mi, yoksa onun bu karanlık dünyada filizlenen tek ışığı mı olacak? Kırık Kelebekler, bir mafya liderinin saplantılı arzusuyla, masum bir ruhun kaçınılmaz buluşmasının hikayesi. Kader, bazen en beklenmedik anda ağlarını örer. Bu hikayede, biri kafese girmeye mahkum, diğeri ise bu kafesin demir parmaklıklarını örmeye...
Daha fazla bilgiİçerik Rehberi