SÜREYYA

" Neden bu kadar çok üşüyorum anne ?"

Kızımın sesiyle başımı kaldırdım. Ne diyebilirdim ? Bana neden bu kadar çok üşüdüğünü soruyordu , oysa biz sokaktaydık bu normaldi . Üstüme örttüğüm ince şalı kızım Esen 'in üstüne örttüm sanki bu soğukta onu ısıtabilecekmiş gibi.

" Uyursak üşümeyiz Esen , hadi yum gözlerini ve bizi evimizde hayal et . "

İkimizde gözlerimizi yumduk . Daha düne kadar ona sıcakta yanmaması için güneş kremi sürerken şimdi İstanbul 'un buz gibi kışında bir sokakta ona üşümemeyi öğretiyordum . Ve benim kızım sorgusuz sualsiz öğrettiğimi öğreniyordu.

Çünkü o babası gibi değil annesi gibi sevdikleri için her fedakarlığı yapan bir kız çocuğuydu.

Ben Süreyya ! Kocası tarafından en yakın arkadaşıyla kendi yatağında aldatılmış ve şiddet görmüş binlerce kadından biriyim! Ve bu benim kızımla birlikte soğuğa karşı verdiğimiz savaş!