Seni Duyabiliyorum

Genç çocuk karşısında ki gözlerinin kahverengilerinde kaybolmuş kıza baktı...Ve gülümseyerek "ah güzelim birini anlamak için yada anlaşmak için illa onunla konuşmak gerekmiyor..."dahada yaklaşıp ve tam gözlerinin içine bakıp"gözler bile yeterlidir"diyerek dudaklarını kıvırdı...Genç kız hemen başını eğip başka tarafa bakmaya çalıştı utanmışmıydı?yoksa fazla heyecan mı yapmıştı oda tam anlamamıştı ne olduğunu...Nereye bakacağını bilemiyerek hızlıca cebinde ki not defterini çıkardı ve elinde ki kalemle düşüncelerini yazdı.

Genç adam hala aynı pozisyondayken kaşlarını çatarak karşısında ki genç kıza baktı...Ne yazıyordu yine?

Genç kızın onu dürtmesiyle ona dikkat kesilip ona uzatılan elinde ki notu aldı yavaş hareketlerle kağıdın yazı yazılmış tarafını çevirip tam anlamıyla gülümseyerek okudu...

"O ZAMAN BIRAKMA BENİ...DUY BENİ..."

Kağıtta yazılanlarla gözlerinde ki heyecanla karşısında ki gözleri dolu dolu olmuş surat ifadesinden her an ağlayacakmış gibi duran ama....sanki bir şeye inat gülümseyerek bakan sözde genç ama hala minik bir kız çocuğu andıran kıza baktı ve hiç durmadan onu kollarının arasına aldı ve genç kızın kulaklarına gülerek "sen zaten söylemeseydin bile seni bırakmazdım...benden kurtuluşun yok minik kız"diyerek işi şakaya vurdu genç kızın gülme sesi kulaklarına geldiğinde dahada gülümsedi...Başka ne istiyebilirdi duası ve rüyası gerçekleşmişti...Ama hala bir kısmı vardı o duanın ve rüyanın....

"ANLAŞMAK İÇİN SADECE KONUŞMAKMI GEREKİR? BAZEN GÖZLER BİLE YETERLİ DEĞİLMİDİR..."

SESSİZ-MELEK