||Causes of death||

||Causes of death||

  • WpView
    Reads 2,221
  • WpVote
    Votes 187
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadMatureComplete Mon, Aug 16, 2021
Κάθομαι αργά το βράδυ στο παγκάκι απέναντι από το σπίτι μου. Για ακόμη μια φορά οι γονείς μου δεν έχουν επιστρέψει στην ώρα τους στο σπίτι. Επιτέλους θα μπορέσω να απολαύσω αυτό το ολόγιομο σκοτάδι που είναι τόσο όμοιο με αυτό που νιώθω τώρα. Εκείνη την στιγμή θυμάμαι άκουγα το αγαπημένο μου τραγούδι με τα ακουστικά, ώσπου ξαφνικά παίζει το κομμάτι που όταν το άκουγα έρχονταν αυτός στο μυαλό μου. Το τραγούδι μας. Σφίγγω τα δόντια μου, αλλά δεν το αλλάζω, κάθομαι και το ακούω. Κατά τη διάρκεια του κλείνω τα μάτια μου, φέρνω την εικόνα του στο μυαλό μου, παίρνω μία βαθιά ανάσα και θυμάμαι. Χαμογελάω, γιατί θυμάμαι μερικές αστείες στιγμές μας, ξαφνικά νιώθω ένα κόμπο στο στομάχι μου.. σαν αυτόν που ένιωθα τότε όταν μου έλεγε ότι μ' αγαπάει.. Μου λείπει.. Αρπάζω το κινητό μου για να του στείλω μήνυμα.. Γράφω, γράφω, γράφω, το κοιτάω, το διαβάζω, το σβήνω.. Αφήνω το κινητό μου κάτω και συνεχίζω να ακούω, να θυμάμαι και να κλαίω.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • "Ο άνθρωπος με τό κουτάλι"
  • A Song With No Name
  • Όλα όσα δεν άγγιξαν οι λέξεις (σου) | ✓
  • Σεξουαλικη Αγωγη❌💦
  • Κρίνοντες και κρινόμενοι. Η ψυχολογία της κριτικής
  • Εκείνη
  • NO STANDARDS
  • Quotes & Thoughts
  • Αντίστροφη Ψυχολογία
  • Παράλογος του μονολόγου

🥄 Ο Άνθρωπος με το Κουτάλι Διαδικτυακό βιβλίο #Art Πρόλογος Δεν έχει σημασία ποιος είμαι. Δεν έχει καμία αξία. Κάποιοι κρατούν αξίες. Άλλοι τις μοιράζουν. Κάποιοι κρατούν μικρόφωνο και τις σκορπάνε. Κάποιοι δεν κρατούν τίποτα και το ονομάζουν ελευθερία. Εγώ κρατώ κουτάλι. Δεν είναι ιδιαίτερο. Δεν είναι συμβολικό. Δεν είναι τίποτα από αυτά που θα ήθελε να είναι. Και όμως είναι παντού. Σε σπίτια που γελούν. Σε σπίτια που δεν γελούν πια. Σε νύχτες που περιμένουν. Σε πρωινά που δεν ρωτούν τίποτα. Το κουτάλι δεν διαλέγει πλευρά. Απλώς συμμετέχει. Η ζωή δεν δίνει απαντήσεις με λόγια. Φτάνει να είσαι παρών όταν τις αποκαλύπτει. Σε ένα τραπέζι. Σε μια σκέψη που δεν ειπώθηκε. Σε ένα μήνυμα που γράφτηκε αλλά δεν στάλθηκε ποτέ. Σε κάτι γλυκό που έμεινε μισό. Δεν ξέρω αν αυτό είναι ιστορία. Ίσως είναι απλώς παρατήρηση. Αλλά υπάρχει κάτι που έμαθα: Δεν είναι ότι φοβόμαστε τη μοναξιά. Είναι ότι φοβόμαστε να φάμε μόνοι μας. Να καθίσουμε απέναντι από τη ζωή μας και να μην ζητήσουμε από κανέναν να μας την εξηγήσει. Το κουτάλι δεν εξηγεί. Μόνο μεταφέρει. Γεύσεις. Σιωπές. Αναμονές. Μικρές στιγμές που δε

More details
WpActionLinkContent Guidelines