Fauve.

" "En hoe was uw dag, Mevrouw Palmer?" vroeg Henry met zijn Britse accent. Ik keek naar zijn lichtgroene ogen. Ik bestudeerde zijn jonge gezicht en zijn blonde haar. Henry was nog maar tweeëntwintig, en als hij lachte had hij een kuiltje in zijn linkerwang.
"Waardeloos. Hebben die sukkels van een leraren een chatprogamma opgestart. Je moet met random mensen praten uit jouw jaar, om elkaar beter te leren kennen. Alles anoniem!" riep ik uit, alsof het een schande was. "