Silence

"Yediyi bulmak için mücadeleye devam edeceğim. Çünkü yedi olmazsa, hiçbir şey olmaz. Yedi olmazsa ben olamam, biz olamayız."

7 for 7

🎶🎶🎶

"Mark! Mark lütfen Mark! Uyan Mark!"

Çocuğun sesi kulaklarında yankılanırken Mark acıyla ellerini kulaklarına bastırdı. Kimdi o çocuk? Neden ona hem yabancı, hem de aşinaymış gibi hissediyordu. Sanki onu uzun zamandır tanıyormuş gibiydi. Fakat o yüzü ilk defa görüyordu. Daha önce hayatında öyle birini gördüğünü hatırlamıyordu. Kalbinde hissettiği sancıyla kafasını dolaba vurup patlatmak istedi. Eğer ölmekten korkmuyor olsaydı çoktan intihar etmiş, hayatına son vermişti.

Lise yıllarını hatırlamıyordu. Gözlerini sonbaharın bir gecesinde hastane odasında açmıştı. Yanında annesinden başka kimse yoktu. Neler olduğunu idrak etmeye çalışırken babasının nerede olduğunu annesine sormuştu. Aldığı cevap onu bozguna uğratmıştı. Çünkü birkaç yıl önce babasını kaybetmişti. Henüz 10. sınıfa giderken onu kaybetmişti. Mark bu haberi hazmetmeye çalışırken günlerce ağlamıştı. Biricik babası ölmüş ve kendisi bunu hatırlamıyordu. Kendisini azıcık iyi hissettiğin de annesi ile birlikte babasının mezarına gitmişti. İşte o zaman babasının gerçekten öldüğüne ikna olmuştu. Çünkü babasının nasıl öldüğünü hatırlamasa bile o acıyı yaşadığını hatırlamıştı. Dört yıl okuduğu liseyi görünce de aynı tanıdıklık hissini yaşamıştı. Onun dışında başka anıları yoktu. Hepsi silinmişti.

🎶🎶🎶