Ruhsuz

Ruhsuz.

Evet, sanırım Bora Keskin'i tanımlamak için bu tek kelime yeterdi. Daha fazlasına gerek duyulmuyordu. 'Ruhsuz' kelimesinin açılımı binlerce sözcük ile tasvir edilebilirdi belki, lakin Bora Keskin bunların hiçbirine uymazdı. O sadece ruhsuzdu, annesinin ölümünün ardından çocuksu yönünü kaybetmişti. Kendisine gelen teklifleri reddeder, okul-ev-dershane arası bermuda şeytan üçgeni çizer ve sadece susardı. Bakışları delip geçerdi beni; lakin o kadar ifadesiz bakardı ki bazen korkardım ondan. Ve ben, Arya; buzdan bile soğuk bu çocuğa sırılsıklam aşıktım.

Sanırım, buradan kaybediyordum.