Bakit nagkatagpo?
Bakit naging malapit?
Bakit siya?
Bakit ako?
Bakit kailangang tumagal?
Parte ba ng pagmamahal ang pagiging marupok?
Erica Maine Ruiz, babaeng hindi makamove-on. Happy ending ba naman kasi ang gusto sa buhay?
So she came up with a plan na magsulat ng kwento para bigyan ng magandang ending ang kwento nila ng ex niya.
It may sound pathetic but for her, it's the best idea to change the bad memories into a good one even though in a fictitious way.
Will it be successful?
Hanggang fiction na lang kaya ang hahantungan?
Pano na yung mga gustong magmahal sa kanya?
We all know na mapaglaro ang tadhana...
A sudden tragedy ang nangyari, nabura ang lahat ng sakit sa kanya, will she be happy?
Which is better, acceptance or to lost all the memories?
Fiction or reality? San mapupunta ang 'happy' ending?
What is fate up to?
Wanna know what is fate's reasons why?
In life, you don't know if you're always on top. Hindi mo alam kung kailan ka mananalo o matatalo-kung kailan ka paglalaruan ng tadhana. Destiny is our greatest enemy. Parang lahat kasi ng mangyayari sa buhay natin, nakatadha na-at wala kang magagawa kundi tanggapin ito.
I have always been on top. All the people I know are proud of me-look up at me because I am good at everything. Pero tama nga silang hindi ka laging nasa taas. Sino bang mag-aakala na isang beses lang akong babagsak pero sobra iyon? Sobra-sobrang nahatak ako sa baba ng malaking trahedya sa buhay ko at hindi ko alam kung paano ako aahon.
Mabuti na lang, bumalik siya. Siya ulit. Siya lang ang nag-iisang taong nagmamahal sa akin nang lubos kahit iniwan ko. It's always him. Walang iba.