SON RAUND

SON RAUND

Reads 32
Votes 2
Parts 1

Ongoing

Last published Sat, Feb 22, 2020

Yumruğumu karşımdakine çakmamla etraftan gelen bağırışlar kulağımda çınlamaya başladı. Başım dönüyor , etrafımda ki hiçbir şeyi algılayamıyorum. Aniden gözümün önüne simsiyah bir perde çekildi. Güçsüz düşen bedenim yediğim yumruk ve tekmeler ile daha fazla dayanamadı. Karnıma aldığım son darbe ile kendimi yerde buldum ve sanki gözlerim bir daha hiç açılmayacakmış gibi kapandı. Geriye kalan insanların bağırışları ve onun ismimi bağırışı...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines