ALAZ

ALAZ

  • WpView
    Reads 35
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 20, 2019
İnsan ömrü ne kadardır ? Veya ne kadarı gerçekten önemlidir bizim için ? Bir insanın ömrü 1 saniyedir bence.Hepimizin hayatı 1 saniyeye bağlı değil mi aslina bakılırsa.1 saniye de bir silah tarafından vurulabiliriz veya 1 saniyede bir kişinin gözlerine vurulup hayatımızın dönüm noktasına gelmiş olabiliriz.1 saniye sonra en yakın arkadaşımız olacak kişiyle tanışacak olabiliriz, gene aynı şekilde 1 saniye sonra en değer verdiğimiz insanı da kaybedebiliriz.İste insan omru bu kadar kısa.1 saniyede hayatınızı değiştirebilecek kadar kısa... Benimde hayatım işte o 1 saniyede değişmişti.Nefes alışlarim,kalp atislarim her şey o arkamı dondugum 1 saniyede değişmişti.Hayat kısaydı, zamanın ise sadece yaraları iyilestirme gibi bı gücü yoktu çünkü o başlı başına cok güçlüydü.Cok güçlüydü çünkü 1 saniyesi bile insanın 4 yılını değiştirebiliyordu...
All Rights Reserved
#414
anka
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines