Eylül (BİTTİ)
- Reads 25,476
- Votes 2,271
- Parts 46
Complete Thu, Feb 18, 2021
"Neden ona bir şans vermiyorsun?"
"Üzgünüm bunu yapamam.''
"Yılın başından beri seni bekliyor."
"İsterse 100 sene beklesin. Yine de olmaz."
"Neden bu kadar acımasızsın ?"
"Onu, onun istediği şekilde sevmiyorum."
"Sadece denesen? Bunu hak ediyor biliyorsun."
"Biliyorum, ama bu mümkün değil."
"Neden?"
"Sen neden Orhan'a şans vermiyorsun?."
''Çünkü onu sevmiyorum!''
''Beni anlamalısın o halde.''
''Bak ne diyeceğim. Ben Orhan'a şans vereceğim, sen de Eylül'e. Böylelikle ikisinin istediğini de gerçekleştirip biraz mutlu olmalarını sağlayabiliriz.''
''Bu onları daha fazla üzmez mi?''
''Bilmiyorum. Sadece denememiz gerektiğini düşünüyorum.''
''Haklısın sanırım. Peki ne kadar zaman?''
''Zaman yok. belki severiz bilemezsin.''
''Bu benim için mümkün değil''
''Neden ama Burak?''
''Bunu sana söyleyemem. Daha fazla soru sorarsan vazgeçeceğim.''
''Tamam anlaştık. Hadi şimdi git ve ona sevgilin olmasını istediğini söyle!''
''Peki.''
All Rights Reserved
#311
eğlenceli
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Senden Kalanlar Dildâde (IV)
Aldığınız bir kararın yüzünüze söylenmesi mi daha zordur aslında yoksa bir başkasının da aynı kararı alması mı? Belki biri, belki de ikisi. Benim için mi, hiçbiri... Sevdiğim adamla çıktığım bu yolda benim için zor olan, geçmişin acılarıydı hayatımda. Biz geçmişi bırakıp geleceğe emin adımlar atmak isterken geçmişin peşimizi bırakmamasıydı aslında. Tek bir şey istemiştim hayattan, mutlu olmak. Ve hayatın bana vermediği tek şey vardı, yine mutlu olmak. Mutluluk kelimesi bile yabancıydı artık bana, ben bir tek hüznü bilirdim hayatımda. Ulaç ve ben... Birbirine yabancı ve birbirinden uzak iki kişi. Tanışmamız tesadüftü belki benim için ama onun için her şey planlıydı. Tek planlı olmayansa bana duyduğu aşktı. Çünkü aşk plana sadık kalmazdı. İntikamlarn başlattığı bir aşk hikayesi değildi bizimkisi. İntikamları bitirmek uğruna yaşanan günlerde doğan, sancılı ama bir o kadar da tutkulu bir aşk hikayesiydi... İki tüy tanesi gibi düştük gökten yere. Birimiz rengarenkti birimiz simsiyah. Zaman ikimizi de tozlu yolların tozuna bulaştırmış zifiri karanlıklara dönüştürmüştü. Ama ikimiz de o karanlıktan çıkmış kendi rengimizi katmıştık dünyaya. Lakin bilmiyorduk ki ağlayan gökyüzünün o renkleri sileceğini, bilmiyorduk ki o renkleri silip yerine güzel ama tek bir renk ortaya çıkaracağını... "Ben renklerden nefret ederdim Ulaç, sen sevdirdin. Ruhumu karanlığa gizlemiştim, sen çıkardın. Bana ışık oldun, demiştin. Söylesene sevgilim, ay parçasını cennetinde ölümsüzlüğe kavuşturmadan mı bitecek bu hikaye?" Sustum ama cevap vermedi. Ben de son kez seslendim ona, yitirdiğim son bir umutla." Masal gibiymişsin, bir yokmuş bir varmışsın... "Complete
Akdeniz Ateşi ( Medusa'nın Aşkı)
Medusa ve Mirzan'ın sizi içine çekecek muhteşem hikâyesine hoş geldiniz...Complete
Hayat Işığı✔️
Adam, son dileğini diledi. Son dileği bir ışık olup gökyüzüne ulaştı ve yıldız oldu. Gökyüzündeki yıldız, turuncu saçlı kızın yolunu aydınlattı. Hayat, bir aileye kavuştuğunda hayatına onu mutlu edebilmesi için bir şans daha verdi. Hayat ışığı, bir yıldızdı. O yıldız ise, dilenen son dilekti. Aralarında hiçbir kan bağı olmadan koskocaman bir aile oldular. Geçmişle yüzleşecek, bazen düşecek, acı ile yıkılacak ama yine de birbirlerini kaldıracaklar. Gözyaşlarını silemedikleri an gelecek ama birbirlerine omuz olacaklar. Hayat, ailesinin ama en çok da sevdiği adamın ışığı olacak. Kapkaranlık bir andayken bile... Dilerim ki bu hikayede kendinizden bir parça bulur, Hayat Işığı ile kimi konularda yolunuzu aydınlatırsınız. 🌟 (Son Dilek'in devamı niteliğindedir. Son Dilek'i okumadan da anlayabilirsiniz. Sadece ufak kopukluklar olabilir.)Complete
İNCİ ÇİÇEĞİ
Hayatın fısıltıları en sessiz çiçeklerde saklıdır... 20/06/25
Rüya (Kitap Oldu)
"SAÇMALIK."diye bağırdı Akın. Söylememeliydim işte. Henüz tam iyileşmemişken ona bunu söylememeliydim. "Rüyanda gördüğün bir kıza aşık olmak mı ? Bu delilik Ozan farkında mısın?" Akın'ın odasından çıkıp hızla odama gittim. Resimi kaptığım gibi Akın'ın yanına geri döndüm. Ensemi kaşıyıp tereddütle resimi önüne koydum. Akın dikkatlice çizdiğim resimi inceledi. "Al işte. Bu kadar güzel bir kızı ancak rüyanda görebilirdin zaten." Gerçekten deliriyor muyum acaba ? Hiç olmayan birine aşık olduğum varsayılırsa bu muhtemel bir durum. Akın'ın aklımı kaçırdığımı düşünmesi çok normaldi. İlk günden beri hep yanımda olmuştu. Ama şu durumda ben bile kendimi anlayamıyorken onun anlamasını beklemiyordum zaten. Aptalım. Koca bir aptal. Nasıl böyle saçma hislere kapılabiliyordum anlamış değilim. Apartmanın az ilerisindeki parka doğru yürürken çalan telefonum dikkatimi dağıttı. Elim kolum dolu olmasına rağmen telefona ulaşmaya çalıştım. Birden bir çarpışma sonucu telefonum dahil elimdeki tüm eşyalar yere dağılmıştı. Yoksa yerde parçalar halinde olan telefon benim miydi? Evet kesinlikle benimdi. Sonunda olacağı buydu. Kafa karışıklığına eklenen sinir ile bana çarpan -belki ben de çarpmış olabilirim-kişiye doğru bir hışımla döndüm. Ve bedenim buz kesti. Ya ben şu an rüyadaydım, Ya da gerçekten haftalardır rüyamda gördüğüm kız karşımdaydı.Complete
BOZKIR
Benim adım Aleynanur Yavuzer. Nereliyim bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey var şu hayatta. O da ucu bucağı olmayan şu gökyüzünün altında bulunan yine ucu bucağı olmayan bozkır... Yalnız değildim hiçbir zaman. Yalnız kalamazdım da zaten. Bir tek yalnızlık korkutur beni bir de sevgisizlik. Yüreğime sığdırdım bozkırı. İlim ile amel etmeyi kendime bir yol seçtim. Sevgi... İşte onunla başa çıkamayacakmışım gibi hissediyorum çoğu zaman. Her sevdanın ardına gizlenmeyi en iyi bozkır bilir. _________________ Şu dağların bir dili vardır. Gökte uçan kuşların bir sırrı vardır. Görmek isteyene gözükür, görmek istemeyene ise kördür. Hafif bir sızıdır memleket hasreti bağrımda. Bedenimdeki sızıyı yıllardır beraberinde taşıyarak diyar diyar gezdim dolaştım. Neyi aradığımı bilmeden yol aldım. En son durağım bokzırdı ve oradan da ayrılamadım. Kayseri'yi terk etmek kolay değildir. Çünkü bağlarında bir sevda yatar. O sevdanın peşindeyim. Çünkü düşmanlarım var benim bu eteklerde. Çünkü vatanımı korkumak asli vazifemdir benim. Ben Mehmet Emin Özübir. Vatan aşkı, İslâm aşkı ile yanar yüreğim. _________________ Yayın Tarihi: 30 Haziran 2021
Göklerin Kızı
Bir bataklığın içinde ruhumu kaybetmeye adım adım yaklaşmamın, Kendi kişiliğimi hiçe sayarcasına ayaklarımın altında ezişimin, Alazlanarak benliğimi yok etmemin hikayesiydi bu. Peki, ben bunları engelleyebilir miydim? Kaybolmaktan kurtulabilir miydim? Yanıp kavrulmamak için... Direnmeliydim. Lâkin bu, iki tarafı keskin bir oktu. Her türlü yanıp kavrulacaktım. ~Alya (Göklerin kızı) . . . Not: Prolog bölümündeki mektup 40.bölümde geçiyor.Complete![Siyah Amber [Tamamlandı]](https://img.wattpad.com/cover/77332960-256-k906677.jpg)
Siyah Amber [Tamamlandı]
"Bana yeniden aynı duyguları hissettiremez misin?" Bedenimi duvara yaslayıp bileklerimden tuttu ve kollarımı havaya kaldırdı. Yutkundum. "Kalbine bir başkası girecekken bunu yapamam Pera." diye tısladı dişlerinin arasından. "Yalandı." diye itiraf ettim. Yarım ağız güldü. "Sana karşı hislerimi bilmene rağmen gözümün içine baka baka bu yalanı mı söyledin?" dediğinde başımı duvara yasladım. Haklıydı. O an onu sinirlendirmek istemiştim ama sonucu iyi olmamıştı. Yani olmuştu. "Canını yakmak istedim." dediğimde ellerimi duvara hafif bir şekilde vurunca inlemiştim. "Pera benim canım çok yanıyor zaten!" diye bağırdı yüzümüzün arasındaki milimlik mesafeye rağmen. Sertçe yutkundum. "Ben neyim varsa kaybettim sen hala diyorsun ki canını yakmak istedim!" ©Tüm hakları Çağkan'ın gözlerinde saklıdır.Complete
DİYARBAKIR'A GELİN
"Her şey o gün başladı bana 'Benimle gelecek misin? ' dediği gün başladı..." Biri gelse ve size 'Hanımefendi 25 senedir aynı soyadı kullanmaktan sıkılmadınız mı?Sizi Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün 24 Kasım 1934 tarihinde yürürlüğe soktuğu soyadı kanununa istinaden benim soyadımı kullanmanıza davet edebilir miyim? ' diye sorsa o adamın peşinden hiç bilmediğiniz, tanımadığınız bir şehre gider miydiniz? Sırf onun için, sevdiğiniz o adam için... Yağmur kabul etti ve sevdiği adamın peşinden hiç tanımadığı o şehre Diyarbakır'a gitti... Peki ne olacaktı artık hayat onu nerelere sürüklüyordu böyle?...Complete
BALONCUKLAR (TAMAMLANDI)
Fuat bey dedemle muhabbet ediyor daha önce nerede çalıştığıyla ilgili sorular soruyordu. "En son istiklalde çalıştım Fuat Bey din görevinden emekli oluncada buraya taşındık." "Papaz mısınız?" Asrın'ın sorusuyla kahve dedemin boğazında kalmıştı. Sinirli gözlerle Asrın'a bakıp suratımı çevirdim. "Emekli imamın ben evladım." "Din işi deyince ayrıca İstiklalde cami var mı ya." "Bir ara gel göstereyim evladım." "Peki efendim." Fuat Bey oğluna sıkıntıyla bakmıştı. Ah bu yaşa kadar adam olmamış bu yaştan sonra hiç olmaz bakma diyemedim tabi İki deli bir araya gelmemeliydi. ;) Yayınlanma tarihi. 25/11/2016Complete
Aldığınız bir kararın yüzünüze söylenmesi mi daha zordur aslında yoksa bir başkasının da aynı kararı alması mı? Belki biri, belki de ikisi. Benim için mi, hiçbiri... Sevdiğim adamla çıktığım bu yolda benim için zor olan, geçmişin acılarıydı hayatımda. Biz geçmişi bırakıp geleceğe emin adımlar atmak isterken geçmişin peşimizi bırakmamasıydı aslında. Tek bir şey istemiştim hayattan, mutlu olmak. Ve hayatın bana vermediği tek şey vardı, yine mutlu olmak. Mutluluk kelimesi bile yabancıydı artık bana, ben bir tek hüznü bilirdim hayatımda. Ulaç ve ben... Birbirine yabancı ve birbirinden uzak iki kişi. Tanışmamız tesadüftü belki benim için ama onun için her şey planlıydı. Tek planlı olmayansa bana duyduğu aşktı. Çünkü aşk plana sadık kalmazdı. İntikamlarn başlattığı bir aşk hikayesi değildi bizimkisi. İntikamları bitirmek uğruna yaşanan günlerde doğan, sancılı ama bir o kadar da tutkulu bir aşk hikayesiydi... İki tüy tanesi gibi düştük gökten yere. Birimiz rengarenkti birimiz simsiyah. Zaman ikimizi de tozlu yolların tozuna bulaştırmış zifiri karanlıklara dönüştürmüştü. Ama ikimiz de o karanlıktan çıkmış kendi rengimizi katmıştık dünyaya. Lakin bilmiyorduk ki ağlayan gökyüzünün o renkleri sileceğini, bilmiyorduk ki o renkleri silip yerine güzel ama tek bir renk ortaya çıkaracağını... "Ben renklerden nefret ederdim Ulaç, sen sevdirdin. Ruhumu karanlığa gizlemiştim, sen çıkardın. Bana ışık oldun, demiştin. Söylesene sevgilim, ay parçasını cennetinde ölümsüzlüğe kavuşturmadan mı bitecek bu hikaye?" Sustum ama cevap vermedi. Ben de son kez seslendim ona, yitirdiğim son bir umutla." Masal gibiymişsin, bir yokmuş bir varmışsın... "
More detailsContent Guidelines