Küller

Gözleri harikuladeydi.
Pencereden sızıp gözlerine değen güneş,ruhunu görebilmek için can atıyordu.
Gözlerine bakınca en derinlerinde küllerden başka hiçbir şey kalmadığını görmüştüm.
Bunu bile bile kendimi o küllerin arasına bırakabilir miydim? Siz hiç sonunda üzüleceğinizi bildiğiniz halde kendinizi acının kollarına teslim ettiniz mi?
Ne çok isterdim kafasının içindekilere şahit olmayı.
Yılların bile yenemediği yalnızlığıma,tek bir bakışı yetiyordu.
Yıkıntıların arasından koşarak yanına geldiğim adam,beni biraz sever misin?
Güneşe çektiğim perdelerin arasından sızıp, hayatıma giren adam sar beni yapayalnız uyandığımda.Kelimeler dilinden kaçıp gidiyor.Ateş onu üşütüyor.
Şimdi ikimiz de ait olmadığımız denizin tam ortasındaydık.