Bir Veda Güncesi

Bağımlı oldum artık... Sana, seni düşünmeye ve kokusu kokuna karışan sigaraya. Doğrularım ve yanlışlarım hepsi darma duman oldu. Gittiğinden beri, sırf senin kokundan bir parça diye, her gün bir paket sigara içer oldum.

Yokluğunda değiştim, eskisi gibi ne çok konuşuyorum ne de sürekli gülümsüyorum. İlk günleri saymazsak daha az ağlar oldum ve kesinlikle şımarık ve çıt kırıldı çocuk hallerim artık yok. Eskiden her yere düştüğümde gözlerim dolardı, şimdi sakince kalkıp yoluma devam ediyorum. Bazen hissediyorum ama... İçimde bir yerlerde, bir şeyler ya da birileri hala, yeniden ayağa kalkabilmek için elini uzatmanı bekliyor.

Her şeye rağmen; insan yaşattığını yaşamadan ölmezmiş derler ya hani, sen yaşama bunu, için yanmasın öyle, dayanamam.