:TO FAST:

Jeśli ktoś kiedykolwiek by mnie zapytał o mój wybór pomiędzy życiem, które będzie bardzo trude i bolesne ale będzie miało w pewnych chwilach trochę szczęścia i spokoju a śmiercią, która byłaby niewiadoma, może i byłaby ukojeniem, to nie mam pojęcia co miałabym wybrać. Prędzej znałabym odpowiedź na wybór pomiędzy kanapką z dżemem malinowym lub z nutellą. Swoją drogą to wybrałabym tą z nutellą.

***

Kolejny wieczór spędzony w kącie baru ze szklanką, z kończącym się jakimś słabym drinkiem. W końcu, jak pije słabe to muszę je pić w wiekszych ilościach by jakoś zalać moje poczucie żalu i ciągłej udręki "a co by było teraz gdyby do tego nie doszło", co jest równoznaczne z wydłużonym czasem pobytu w tym miejscu i nie wracaniu do tego przesiąkniętego wspomnieiami mieszkania. Do mojej własnej celi z kratami gdzie nikt nie słyszy mojego nieustannego cierpienia. Jakże poetycko.

***

I znów, różne kolory świateł migają koło mnie i czuje lekki smród potu i dymu papierosowego zmieszanego z alkoholem ale to wszystko jest jakby przytłumnione. Widzę tylko te hipnotyzujące oczy w których odbijają się światła, oczy które wypełnione są czymś co mnie przyciąga i fascynuje lecz mają jakby coś znajomego w sobie a ja muszę za wszelką cenę dowiedzieć się co to jest.

***********

Części pojawiają się bardzo różnie więc lepiej nie pytać kiedy bo nikt tego nie wie nawet ja. Początek dość depresyjny ale nie zniechęcajcie się :)

***

Uwaga! To dosyć stare opowiadanie i od razu zaznaczam o możliwych rażących błędach w pisowni i ogólnym ułożeniu fabuły.