Les Dames Blanches

Kuzguni saçları ve katran karası elbisesiyle duruyordu köprünün üstünde beyaz tenli kadın.
Masmavi kristallerden oluşan köprünün üstünde...
Köprüye adım atan genç adamın, kadının güzelliği karşısında nefesi kesildi.
Kadın gözlerini kırptı.
Adam dünyanın en güzel müziğinden bir nota duydu. İç geçirdi. Düşmüş meleklere inanmazdı o ana kadar. Gerçek olabilirler miydi?
Kadının dudakları kıvrıldı düşüncelerini duymuşcasına.
Adamın etrafını gül kokuları sardı. Gerçeklerdi. Artık inanıyordu yolcu.
Yıllar önce ateş başında anlatılan korku hikayelerini hatırlamadan inandı. Beyaz Kadınların varlığını unuturcasına inandı.
Kadın usulca eteklerini tuttu, reverans yaptı.
'' Benimle dans etmenizi istesem haddimi aşmış sayılır mıyım bayım?''
Adamın dili tutuldu. Tanrı biliyordu ya hayatında hiç böylesine etkileyici bir ses duymamıştı. Düşünemedi. Sorgulayamadı. Tek yapabildiği kafasını sallamaktı.
Bilmiyordu ki kadının saçlarının arasında ölümün kırıntıları dolaşıyordu. Her savrulduğunda
adamın soluduğu havaya karışacaktı.
Bilmiyordu yolcu, onun müziğinde ölümden bir şeyler vardı.