Aşk-ı Mübalağa

"Madem sevmiyordun neden aşkımı elimden aldın?"
Karşısındaki kişiden cevap bekliyordu genç kız ,gelmiyordu.
Susuyordu genç adam...
En kızdığı eylemdi karşısındaki insanın verecek üstelik cevabı yoktu. O an yapabileceği tek şey susmaktı.
Öyle de yaptı.
Ona doğru gelen adımları sakince izlemeye başladı bir kaç adımdan sonra burun buruna gelmişlerdi, başını yere eğdi sessizliğini korumaya devam edecekti.
Aldığı darbelerle sendelemedi olduğu yere mıh gibi saplanmıştı. Ne bir adım atabiliyor ne de tek bir söz söyleyebiliyordu.
İçinde koca bir deprem oluyordu sanki...
Sevdiği kadının küçük elleriyle verdiği darbeler değil akıttığı gözyaşları yakıyordu canını, sanki buzdan bir kalp parçalanmış parçaları vücuduna nüfuz ediyordu.

Son bir güçle sımsıkı sarıldı. Ne zaman sarılsalar birbirlerine geçerdi. Sanki sakinleştirici etkisi vardı.

"Gökyüzümü elimden aldın!"
"Senin gökyüzün benim!"