Perfect Timing

Ranking: #1 Vampire 26-07-2019

Cover door @debstertje

~

"Dankje" zeg ik zacht, aangezien we daar maar gewoon stonden. "Let de volgende keer op" zegt hij kalm. "Sorry? Opletten? Ik lette op! Hij sloeg me naar beneden!" Komt er plots heel boos uit. Plots kijkt hij me diep in we ogen aan, wat hij niet eerder deed. "Oh ja?" Zegt hij ongelovig. Ik rol mijn ogen en laat hem mijn arm zien, die de dief open heeft gesneden.

Wacht, wat!?

Plotseling krijg ik geen lucht meer. Hij heeft open gesneden! Mijn ogen worden groot en de pijn is ook te voelen nu. De man grinnikt. "Wat is er grappig!? Ik ben open gesneden!" Zeg ik histerisch. "Je had je gezicht moeten zien toen je het besefte" zegt hij met een lichte lach. Hij heeft schattige kuiltjes in zijn wangen, net zoals ik. "Sorry hoor" zeg ik op een geïrriteerd toon. Zijn lach gaat weer weg en zijn ogen wijken weer af.

"Het is niet zo diep, je hebt geen hechtingen nodig" mompelt hij terwijl hij mijn arm bekijkt. Dan neemt hij mijn arm uit het niets vast. "Hey! Dat doet pijn!" Schreeuw ik. "Stel je niet aan" mompelt hij. "Wat!?" Ik probeer hem van me weg te duwen, maar hij is sterk. "Doe niet zo moeilijk, ik wil het niet pijnlijk voor je maken" zegt hij op een donkere toon. "Wat bedoel je daar nou weer mee!?" Vraag ik verward.

Zijn gezicht gaat meer maar mijn arm toe, alsof hij het wil drinken ofzo. Straks is hij een vampier, grappig. Dat kan niet, alleen in de verhalen.

"Fuck" gromt hij. Ik haal een wenkbrauw op. "Wat doe je?" Vraag ik. Zijn gezicht trekt hij snel weer omhoog en hij kijkt mij weer aan, deze keer weer heel gefocust. "Tot de volgende keer" mompelt hij net hard genoeg zodat ik het kan horen. "Wa-" en weg is hij. Waar is hij naartoe? Ik draai me een paar keer om, maar hij valt nergens te bekennen.

~