
Her küçük çocuğun bir korkusu vardır. Benim korkum ise palyaçoydu. Palyoçolardan o kadar korkmama rağmen onların gibi giydirilmiş çeşitli kuklaların olduğu gösterilere giderdim. Onların gülümseyen sahte yüzlerinin altında yatan acıyı görememiştim. Günün birinde onlardan birine dönüşeceğimi bilmeden gülümseyerek sadece onları izlemiştim. Bir gün bir adamın kuklası olacağımı bilmeden... Kukla; İradesi olmayan başkası tarafından oynatılan bir kukla. İplerim onun elindeyken acı çeken ve kurtulmaya çalışan ama o olmayınca cansız bir bedenden farksız ona muhtaç olan ben. Nerden bilebilirdim ki küçükken izlediğim o kuklalardan biri olacağımı. Onun kuklası olarak. Enis Haznedar'ın kuklası.... Ama o kuklalardan bir farkım vardı oda bir kalbimin olmasıydı ve bu kalbi kolay kolay ona teslim etmeyecektim.All Rights Reserved