Acıdan Gelen

Acıdan Gelen

  • WpView
    Reads 1,086
  • WpVote
    Votes 304
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 4, 2020
Soğuk bir esinti tenimi delip geçerken , yaşanılan olaylar bir silsile gibi gözlerimin önüne seriliyordu. Geçmiş belkide hiç hazır olmadığım anda daha kendime bile söylemeye cesaret edemediğim; böyle devam ederse sonsuza kadar edemeyeceğim bir kasırga misali önüme serilmişti.Bu durumda ne yapacağımı bilememezlik hissiyatı en büyük kötülüğü yaparken, bana düşen üstesinden gelmekti .Nasıl olacaktı, ne yapacaktım ? bilmiyordum. Bana yol gösterecek biri ya da birileri yoktu; düştüğümde kaldıracak , ağladığımda saçlarımı usulca okşayıp ''Herşey geçecek'' diyen ve en önemlisi arkamda duran bir ailem yoktu. Sadece O vardı ama O' da çok uzaktaydı. Bu halimi bilip bana kızıyor mu acaba ? Onsuz yapamadığımı , ne kadar güçsüz olduğumu düşündüğünden kızıyor muydu bana ? Zaman gösterecekti bana yönü, Onun sevgisi ile bulacaktım hatıralarımı. .... " Sen o çillerini benden başkasına sunamazsın ,benden başkasına o dudağının üstünde ki küçük parçayı sergileyemezsin. Biliyorsun Küçüğüm bedenin her haresi sadece bana karşı böyle istekle kıvranacak ,sadece bana...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines