~HİÇLİK~

O benim kuklamdı onu parmağımdaki iplerle yönlendirdim onunla oynadım ve bir köşeye attım...şimdi kuklamın beni parmaklarımın arasında tuttuğum iplerle öldürmesine izin vereceğim...

O benim cellatımdı,o ne dilsiz ne de sağırdı.O öldürdüğü insanların çığlıklarını,yalvarmalarını duymazdan gelecek kadar duygusuz,ruhsuz bir insandı insanları ilk cayır cayır yanan ateşlerinin arasında yakacak sonra ise gözlerinin maviliğinde ki derin okyanusunda boğacak biriydi.Boğulurken tek göreceğiniz şey saçları kadar kara gökyüzüydü yüzüne rastgele kondurulmuş küçük benleri ise Ay'ın Geceye bahşettiği yıldızlardı...