SOKAK LAMBASI

SOKAK LAMBASI

Reads 232,548
Votes 1,300
Parts 1

MatureOngoing

Last published Wed, Sep 20, 2023

18 boşluk gece genç gençkurgu

Karanlık bazen korkuyu bazen ise huzuru verirdi insana, onlar karanlık ve huzurun vücut bulmuş haliydi. Sokakların kızıydı biri diğeri ise karanlığın sahibiydi, Geceyi yöneten bir aurası vardı onun. Bir sokak lambası altında saatlerce onu beklemek karanlığı tek bir sokak lambasıyla aydınlatmak gibi bir umuda bağlanmışlardı. Gökyüzünde Mavinin Gece'ye bıraktığı hırçın karanlığı göreceksiniz. Bazen hıçkıra hıçkıra ağlayacağınız, bazen ise mutluluktan akıtacağınız göz yaşları olacak, tek tavsiyem peçete ve mendillerinizi yanınıza almayı unutmayın çünkü çok ihtiyacınız olacak bu aşk hikayesinde. _______________________________ Kitabımın her cümlesi bana aittir! herhangi bir çalınma olayında yasal işlemler başlatılacaktır.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines