KIZIM İÇİN
- Leituras 166,755
- Votos 6,673
- Capítulos 22
İlk baştaki haliyle yeniden yayınlanmıştır. Keyifli okumalar
Todos os Direitos Reservados
#250
urfa
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Dildâde || MAHALLE ||
"Zühra" diye fısıldadı elleri belimdeyken. "Zühra'm" Fısıltısı kulaklarımdan aşağı kalbime doğru iniyordu. Her konuştuğunda kalbime yolculuk yapan kelimeler biraz daha hızlandırıyordu atışları. "Cennetten gelen çiçeğim," burnunu şakağıma bastırıyor oradan saçlarımın arasına doğru çıkıyordu. "Kokun Cennet gibi mi yoksa kokun benim Cennetim mi?" -
Töre Kurbanı
Bi Kaç Hafta Önce Birlikte Olduğu Adamla Evlilik Kararı Çıkarsa Adam Bu Evliliğe Razı İse Peki Ya Kadın Bu Hayatı Yaşamaya Değer Görmüyorsa Adamın Kabulüydü Ya Kadın Küçüklükten Beri Baş Kaldırdığı Yaşamıyla O Adama Nasıl Gelin Olacaktı Onlar Töre Demişken Bu Hayata Ya Onların Kaderiyse Bu Hayat Aşk Filizlenebilcek Miydi Her Bir Başkaldırış Bir Özgürlüktür .... Aram Arslanoğlu & Alya Aktan İstediğim gibi kitap bulamayınca yazmaya başlıyorum :-):-)^_^
GECE | Anlaşmalı Evlilik
''Bir kez daha söylüyorum. Ben yarım yamalak iş yapmam. Eğer o imzayı atacaksan, bu sadece bir intikam ortaklığı değil, gerçek bir karı koca hayatı olacak. Ruhun hariç her şeyinle benim olacaksın, ben de senin.'' Ruhun hariç demişti ama bakışları ruhumu bile çoktan esir almış gibiydi. ''Ruhumu neden istemiyorsun?'' diye sordum. Dudakları, o tehlikeli ve karanlık gülümsemeyle tekrar kıvrıldı. ''Onu bana verirsen, savaşacak bir şeyin kalmaz. Ben ise yanımda bir köle değil, benimle birlikte dünyayı yakacak bir kadın istiyorum.'' Çenemi hafifçe yukarı kaldırarak gözlerimin en derinine baktı. ''Gerçek bir evlilik... Gerçek bir savaş istiyorsun,'' dedim duygusuz bir sesle. ''Evet,'' dedi. Çam yeşili gözleri umutla parladı ya da bana o an öyle geldi. ''Kâğıt üzerinde bir yalanla Selim'i sadece kıskandırırsın. Ama gerçek bir evlilikle onu her gün azar azar öldürürsün. Seçim senin; ya bu gece burada bir kurban olarak kalacaksın ya da yarın sabah bambaşka bir hayata uyanırsın. Ama şunu unutma: Benim kapımdan içeri girdiğinde, o kapı arkandan kilitlenir. Bizim ailede boşanma olmaz.''
Kuzey Yıldızı
-uyarı: yetişkin içerik yer almaktadır.- Tam dudakları birleşecekken- Kapıdan gelen sesle Boran'ın dikkati bir anda dağıldı. "Baba... anne... kalktınız mı?" İkisi de donup kaldı. Bir saniyelik sessizlik. Sonra panik. Boran homurdanarak geri çekildi. Kadın hızla üstünü toparladı. "Gel anneciğim." dedi kadın, sesine aceleyle sakinlik katmaya çalışarak. Kapı aralandı. Üç yaşlarında bir kız çocuğu içeri girdi. Saçları hafif dağılmış, gözleri uykudan yeni uyanmış gibi yarı kapalı ama meraklıydı. Doğruca yatağa, Boran'ın tarafına yürüdü. "Babaaa..." diyerek ellerini uzattı. Boran'ın yüzündeki sert ifade bir anda yumuşadı. Eğilip kızı kucağına aldı. Küçük bedenini tek hareketle havaya kaldırdı. "Babam..." dedi Boran, sesi bu sefer tamamen değişmişti. Daha sıcak. Daha oyuncu. "Sen neden her sabah bizim odaya geliyorsun? Kardeş istemiyor musun sen?" Kadın hemen Boran'ın koluna hafifçe vurdu. "Saçmalama." diye fısıldadı. Kız kaşlarını çattı. "İstemiyorum!" dedi net bir şekilde. "Biz böyle kalalım. Hep." Ve kendini Boran'ın kucağından bırakıp annesiyle babasının arasına yerleşti. Küçük bedeni ikisinin arasına sıkıştı. Kadın gülümseyerek kızın saçlarını okşadı. Boran ise bir an sadece baktı. İkisine de. Zaman sanki durdu. İçinde garip bir şey kabardı. Huzur... Huzur, bir camın tuzla buz olması gibi dağıldı. Kızının şen kahkahası, kulakları sağır eden bir çınlamaya evrildi. Karısının yumuşak teni, bir anda yerini tenini yakan soğuk bir metale bıraktı. Boran, gözlerini araladığında bembeyaz, donuk bir ışık hüzmesiyle karşılaştı. "Uyandı! Doktor uyandı!"
Kül Ve Zümrüt (Berdel)
"Miran," dedi Haşmet Ağa, sesi yorgun ama vakurdu. "Hüküm verildi. Kan dökülmeyecek. Azat Akça'nın yaptığı hatanın bedeli, bir canla değil, bir hayatla ödenecek." Miran, dişlerini sıktı. Çenesi seğirdi. "Berdel," dedi tükürürcesine. "Bacımı kaçıran o itin günahını, hiç görmediğim bir kadın mı çekecek baba? Benim töremde kadınla hesap kapatmak var mıydı?" "Töre budur oğul," dedi Haşmet Ağa, elini oğlunun omuzuna koyarak. "Oğlan kızı kaçırdı, kızın abisi de kızı alacak. Başka yolu yok. Akça aşireti o kızı yarın sabah Diyarbakır'dan yola çıkaracak. Adı Zümrüt'müş. Duymuşsundur belki..." Miran, sertçe güldü. "Güzelliği dilden dile dolaşan Zümrüt... İsterse dünya güzeli olsun baba, benim gözümde o bir esirdir. Bir kefaret borcudur."Concluída
Süveyda (+18)
Kollarını belime sardığında, boşta kalan kollarımı sırtına kapatmıştım. Kokusu çok güzeldi, böyle hafif gibiydi ama sanki iz bırakmak ister gibi içime işliyordu. Saçlarıma gömülü yüzünü görmek istedim, derince nefeslendiğini duymuştum. Kulağıma eğildiğinde hala kollarını ayırmamıştı. "Ay bugün yanında sönük kalmış Mahperi... Ben hergün ona bakıp seni düşledim. Şâyet güzelliğin ona bile meydan okumuş" Saçlarımdan çektiği yüzünde kalan bir iki teli parmaklarımı kaldırarak yüzünden çektim. Biraz dokunmak istediğim için de olabilir. "Hoşgeldin" diyerek fısıldadım. Mahalle kurgusudur.
Elzem +18
Karadenizin hırçın dalgalarından doğan, bir çocuk. Kaderi gene karadenize kalmış, hayatını derin dalgaların doğurduğu şehrin uçsuz bucaksız dağlarına göre seçmiş kara kaşlı, kara gözlü, yiğit, mert bir delikanlı... Ailesini doyurmak için çabalamış, okulundan, hayatından mahrum kalmış, ismi anlamını kapkara gözlerinde bulmuş bir kadın. Kalbindeki ışık gözlerinde doğmuş. Ölüp yeniden dirilmiş bir kadın. İstanbulun, tenha yollarının arasında doğan sıcak bir mahallede karşılaşsalar ne olur? Kapkara gözler birbirine tutulsa? Işıkda karanlık kalsalar? Sesin içinde sessizliği doğursalar ne olur? Elzem olur. En gerekli olur, vazgeçilmez olur... Elzem ,yüreğini yakan iki gencin tek kaçış noktası ve aynı zamanda tek karanlığın aydınlattığı bir yol olacaktır. Elzem yürekleri kavurup, sevdayı biçare bıracaktır Elzem pes etmemekdir, vazgeçmemekdir.
Kafes: Ateş Çiceği (+18)
"En kusursuz intikam, düşmanını sana aşık etmek değildir... Ona aşık olmadığını hissettirmeden, ruhunu yavaş yavaş sökmektir." Yirmi yedi yaşında, gözlerinde sönmeyen bir yangın taşıyan bir kadın: Çiçek. Onun ne silahı var ne de arkasında duran bir ordusu. Tek gücü, kırk beş yaşındaki yeraltı imparatorunun, yani evlilik nedir bilmeyen, kimseye boyun eğmemiş o acımasız mafya babası Kenan'ın soluk alıp verişini bile ezbere bilmesi. Çiçek'in elinde tek bir kozu var: Kendi elleriyle ördüğü tehlikeli bir oyun. Kenan'ın dünyasına sızmak, ona o masum yüzün ardındaki zehri içirmek ve o dev adamı kendi elleriyle küle çevirmek için yanıp tutuşuyor. Kenan, bu genç kadının oyununa bilet keserken, hayatının en büyük tuzağına düştüğünden habersiz. Çiçek her geçen gün biraz daha merhametini yitiriyor, intikamı uğruna adım adım kendi yazdığı senaryonun baş celladına dönüşüyor. Her şey planlandığı gibi gidiyor... Ta ki o adam çıkagelene kadar. Çiçek, Kenan'ı yok etmek için geceyi delerken, karşısına çıkan bambaşka biri bütün planların altüst olmasına neden olur. Hayatında ilk defa, bir intikam yemininden çok daha güçlü, karşı koyamayacağı gerçek bir sevginin orta yerinde bulur kendini. Şimdi elinde iki yol var: Ya Kenan'ı bitirmek için kurduğu o ölümcül kafesin içinde kendi elleriyle boğulacak... Ya da ilk defa gerçekten attığı bir kalple, bu ateşin içinden sıyrılmayı deneyecek. Ama unutmayın; ateş çiçeği, sadece en büyük yangının külünden doğar.
KURTBEY
Birbirine düşman iki mahalle Reislerin Savaşı İmkansız bir aşk
Bİ SENİ KONUŞURUM +18 (mahalle kurgusu )
Gecenin Uzak Köşesi Her mahallenin bir hikâyesi, her sokak köşesinin bir sırrı vardır... Aynı sokakta büyüyen iki çocuktu onlar. Gülüşleriyle sokakları ısıtan, dostluklarıyla yıllara meydan okuyan iki yürek. Ama hayat, bazı yolları ayırmakta ısrarcıydı. Yıllar sonra, değişmiş duvarların arasında, eski bir karşılaşma bekliyordu onları. Birbirine yabancı iki tanıdık... Birbirini unutmamış iki kalp... Mahallenin tanıdık sesi, teyzelerin bakışı, çocukların kahkahası arasında... Bu sefer başka bir hikâye yazılacaktı. Belki de aşk, gecenin en uzak köşesinden çıkıp gelir. 🤍 "Ben" dedim. "Ben sadece seni sevdim... Ama sen beni vurdun." Baktı öylece suratıma. "Bende sevdim, haksızlık etme." Sevmişti. Ama benim kadar olamazdı. "Ama sen bizi bıraktın. Ben değil." "Hakettin." Dedim. "Eğer beni dinleseydin olmazdı böyle." Dedi. Aramızda soğuk rüzgarlar esti. Artık çok geçti her şey için. Bitmişti bizim hikayemiz. Bu bir sondu artık. Selaammm hikayemize ortak olmak ister misinizz? Yeni kurgum sizlerle 🤍
"Zühra" diye fısıldadı elleri belimdeyken. "Zühra'm" Fısıltısı kulaklarımdan aşağı kalbime doğru iniyordu. Her konuştuğunda kalbime yolculuk yapan kelimeler biraz daha hızlandırıyordu atışları. "Cennetten gelen çiçeğim," burnunu şakağıma bastırıyor oradan saçlarımın arasına doğru çıkıyordu. "Kokun Cennet gibi mi yoksa kokun benim Cennetim mi?" -
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo