Umudun Ta kendisi

Umudun Ta kendisi

  • WpView
    Reads 99
  • WpVote
    Votes 36
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 3, 2019
Bir adam düşünün umutsuzluğun kalıp almış insani hali siz onu alıp kendinize umut edebilir misiniz. Ve bir kadını düşünün umutsuzluğu kendine umut edinen. o kadar çaresiz ve yoksun ki herşeyden umutsuzluğa konu olan adamı kendine umut seçmiş. Varlıkla yokluk arasındaki o ince çizgide var etmeyi başaran bir kadın. O ince çizgideki uçurumdan kalbinin tam üstüne düşücek olması bile korkutmadı kadını. Eğer başarabilseydi adamı tam anlamıyla var edecekti. Uçurumdan düşmeyi göze alıp kalbindeki hüznü ile uçmayı başarabilirse herşey güzel olucaktı ona göre. Dedim ya uçurumdan düşüp uçmayı bile umut edinmişti. Uçurum adamın ta kendisiydi. İmkansızı başardı. Uçurumdu adam. Tam anlamıyla umutsuzluktu. Vazgeçmedi kadın. Umutsuzluk olsa bile kendi halinden iyidir diye düşünüyordu. Bunu düşündürende kendi babasıydı. Bir türlü saçlarını okşamayan, acısından bir kez olsun öpmeyen babasıydı. Bir insanı uçuruma kendi öz babası yollarmıydı. Veyahut düşündürürmüydü. Olan olmuştu. Umutsuzluk zincirini kırmış ve bu kez başarmıştı. Umutsuzlukta olsa adam, kadına kocaman umut olmuştu.
All Rights Reserved
#290
umutsuzluk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • AZE
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • Gözler Aynı Sen
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • RUH-U REVAN
  • ASENA
AZE

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

More details
WpActionLinkContent Guidelines