Siyah Bulut

"Küçücüksün" dedi.
Tek kaşımı kaldırarak "Aynı yaştayız" dedim.
Aniden gözlerini kapatarak " Yaşadıkların için" dedi.
Sahte bir gülümseme yüzüme yerleştirip "Ne yaşamışım ki, ben mutluyum " dedim.
İçimde görmesini istemediğime inandırıyordum, kendimi.
Göremezdi değil mi?
Gözlerini açıp yüzümdeki gülümsemeyi süzdü. Sonra beklemediğim birşeyi söyledi.
"Yüzündeki gülümsemenin mutlulukla bir alakası olmadığını ikimizde biliyoruz. Yinede içten gülümsersen bunu ilk ben görmek isterim. "
Şaşırmıştım, ne biliyim daha alakasız birşeyler söyler umuyordum ama bu cidden etkileyiciydi.
Tekrar yüzümü inceleyip gülümsedi.
"Farklı bir mimik,bunu not almalıyım" dedi.
Söylediği şeye anlam vermezken arkasını dönüp yürümeye başladığında ne yapacağımı bilemedim.
Şimdi bu gitmek için bahane mi üretmişti yoksa cidden not mu alıyordu, galiba birincisiydi.