jebać was
- Reads 31
- Votes 5
- Parts 1
MatureComplete Mon, Jul 8, 2019
jebać was
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
A HAND FULL OF COURAGE AND OVERFLOWING LOVE
سلام این داستان یائویی رو خیلی دوست دارم گفتم ترجمه کنم شما هم لذت ببرید کاپل :ساسکه و ناروتو است sasunaru اگر دوست ندارید نیازی نیست ببینید 😅😅 اسم اصلی رو فعلا نمیدونم ولی اگه متوجه شدم ویرایش میکنم اگر خواستید کپی کنید مشکلی نیست ولی اسمی از منم ببرید 😁😁 چون زحمت داره خلاصه : ساسکه و ناروتو عضوی از انبو(نیروی مخفی ویژه کونوها) هستن و در وسط یکی ماموریت ها ساسکه کاری میکنه که ناروتو خیلی تعجب میکنه .... چرا تعجب میکنه ؟ چیکار میکنه ؟ برید ببینید میفهمید هههه😂😂😂
جُمَلات
♦️ پنجاه درصد بیان از من، چهل درصد درک و ده درصد منطق از شما. نه محتوا خنده دار است و نه گریه دار، لااقل سعی نویسنده این است که پایان هر جمله برداشت با شما باشد که جمله چه حالتی داشت. سپاسگزارم. ♦️ موضوع؛ روایتی از همه چیز ♦️ وضعیت آپلود ؛ ﴿کامل شده﴾ ♦️مجموعه جملات شامل 100 جمله است و تکمیل شده است ♦️ اگر در طولِ خوانِشِ جملات ، سوالی به ذهن شما رسید یا اینکه بخشی را متوجه نشدید،در قسمت کامنت اعلام کنید. © All rights reserved by Ali Ataei and other authors (collaborators) approved by the celoarth team manager (A A) of this page.Complete
داستان ترسناک
--- باران از عصر شروع شده بود. بارانی سنگین، خفهکننده، از آنهایی که خیابان را خالی میکنند. آرمان تاکسی گرفته بود تا به خانه برگردد، اما راننده وسط راه گفت: «جاده اصلی بستهست. از کوچه پشتی میبرمت.» کوچه باریک بود. تاریک. چراغهای خیابان یکی در میان خاموش بودند. وقتی تاکسی ایستاد، آرمان تازه فهمید این مسیر را نمیشناسد. «اینجا که خونه من نیست.» راننده فقط به آینه نگاه کرد. لبخند زد. «پیاده شو. رسیدی.» قبل از اینکه آرمان چیزی بگوید، درها قفل باز کردند. بوی نم و خاک خیس کوچه را پر کرده بود. تاکسی رفت. آرمان گوشیاش را درآورد. آنتن نداشت. تنها نور، چراغ زرد و لرزان بالای دری چوبی بود. دری که انگار سالها باز نشده بود. صدایی آمد. تق… تق… از پشت سرش. برگشت. کسی نبود. باز… تق… تق… این بار نزدیکتر. قلبش تند زد. «کیه؟» پاسخی نیامد. دستگیره در چوبی آرام تکان خورد. آرمان خشکش زد. در، با نالهای آرام باز شد. داخل، تاریکی مطلق بود. اما چیزی در آن تاریکی نفس میکشید. نفس… سنگین… آهسته… آرمان عقب رفت. صدایی درست کنار گوشش زمزمه کرد: «بالاخره برگشتی…» یخ زد. صدا از داخل خانه نبود. از پشت سرش بود. چرخید. هیچکس. اما سایهاش روی زمین… تنها نبود. یک سایه دیگر کنار سایهاش ایستاده بود. و آرام… آرام… به سمت او خم شد.
𝑬𝒖𝒑𝒉𝒐𝒓𝒊𝒂
گاهی تنها چیزی که نیاز داری فقط یک نفره که بعضی چیزارو بهت یادآوری کنه (؛
![[ زیبایی شناسی کلمات ]](https://img.wattpad.com/cover/300317384-256-k731257.jpg)
خلاصه : +من شوهر تو نمیشم - مجبوری عزیزم ...درست رفتار کن . . . . هنوز تموم نشده
More detailsContent Guidelines