Hayat

Hayata dair çok şey bildiğimizi sanırız ama aslında hiç birşey bilmediğimizi anlarız nasıl mı ? İnandığımız güvendiğimiz duyguların gerçek olmadığını herşey yalanların üstüne kurulduğunu hissettiğimiz de çok büyük hayal kırıklığı yaşarız bu bizi çok yorduğunda kendimizi insanlara kapatırız yalnızlığı sessizliği sakinliği dinlemek isteriz.
Peki bu yararlı olur mu maalesef olmuyor bir süre sonra insanlara hayata tekrar güvenmek isteriz ama beceremeyiz neden mi ?
Çünkü kendimiZi kapattığımız o yaşam şekline alışmaya başlarız o hayat daha cazip gelir
Mesela Küçük bir kulübe içinde şöminesi küçük bir mutfak küçükte bir bahçesi olan doğa ile iç içe sabahları kuşların cıvıltısı akşam şöminenin çıtırtısı yanında bir bardak kahven elinde güzel bir kitabın....
en güzeli bu görkemli kalabalık yalan insanlar kirli yaşantınız sizin olsun biz bu hayatı daha çok seviyoruz...