KAÇIK - Çukurun Dibi

KAÇIK - Çukurun Dibi

  • WpView
    Reads 220
  • WpVote
    Votes 22
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Aug 14, 2019
Delirdiğinizi nasıl anlarsınız? Yani çevrenizdeki tüm insanların size sen delisin, aklını mı kaçırdın, kendine gel artık, gibi şeyler söylüyor olmasının dışında nasıl bir belirti size deli olduğunuzu kabul ettirir? Sonunda, evet dostum ben kesinlikle kayışı kopardım, dediğiniz nokta neresidir? Böyle bir nokta var mıdır? Deliren insan delirdiğinin farkına varır mı? Eğer delirdiğini düşünecek kadar aklın başındaysa, gerçekten delirmiş olur musun? Yirmi üç yaşıma kadar karşılaştığım delilerin hiçbiri, ve evet kesinlikle çok fazla deliyle karşılaştım, delirmiş olduğunun farkında değildi. Tüm o insanların aksine aklımı kaçırdığıma dair çok ciddi bir bilince sahiptim. Deliriyordum ve delirmekte olduğumun da farkındaydım. Sanırım bu, dünya üzerindeki yüzlerce farklı delirme çeşidinin en korkuncuydu. Belki de bu yüzden, annemin beni bir akıl hastanesine tıkmaya çalışmakta olduğu gerçeğini çok da büyük bir tepki vermeden, serin kanlılıkla, başkasının başına geliyormuş gibi uzaktan izliyordum. BÖLÜM 1 - MONTSEVERINA'YA HOŞ GELDİNİZ BÖLÜM 2 - SAKLADIKLARIN KADAR HASTASIN BÖLÜM 3 - DÖRT EL, İKİ KALP, İKİ KAFA VE BİR SÜRÜ RUH HALİ BÖLÜM 4 - ORTA PARMAĞIMIN UCUNDAKİ IŞIK BÖLÜM 5 - SEÇTİKLERİN VE VAZGEÇTİKLERİN BÖLÜM 6 - BENİ TANIYORSUN, ÖYLEYSE VARIM BÖLÜM 7 - BANA SÖZ VER!
All Rights Reserved
#19
anksiyete
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines