Mahalle Çocukları
- Reads 689,035
- Votes 30,144
- Parts 39
Tam kapıdan çıkacaktım ki birine çarpmıştım. Yerden gelen kırılma sesiyle bakışlarım yere yöneldi. Çocukluk oyuncağım olan atlı karınca kutumun yerde binbir parçaya ayrıldığını gördüğümde bütün vücudumda hem hüzün hemde elektrik dalgası geçti.
Yere eğilip parçaları toplamaya başladım az önceki çarptığım çocuk yanıma çömelip parçaları toplamaya başladığında eline aldığı bir parçayı elinden çektim. Kafasını kaldırıp bana baktığında ben ayağa kalkmıştım bile.
" Bırak."
Ağır ağır ayağa kalkıp boyunun boyumu geçmesini göz önünde bulundurmadan karşımda dikildi.
" Sadece yardım etmek istemiştim."
Sadece yardım mı? Bunun sadece olan bir tarafı var mıydı? Oyuncağım kırılıyordu ve onun yaptığı sadece yardımdı. Sadece.
" Allah razı olsun çok yardımcı oldun."
Dediğimde sırıtır gibi oldu. Kafasını sağa sola sallayarak parmağıyla beni gösterdi.
" Bana çarpan sendin."
Gözlerim bu cevapla kısılırken inatla bir cevap bulmaya yeltendim. Ama bulamamıştım. Burada haklı olabilir miydi? O kadar hızlı gelmeseydim ona çarpmazdım ve böylelikle kutu da kırılmazdı.
" Oyuncak kutumun sende ne işi var?"
Bir yerden onu suçlu yapmak istiyordum. Çünkü yüzünde sakladığı sırıtma benim haksızlığım ile ortaya çıkarsa delirebilirdim.
" Çocuk yardım etmek istedi bende kutuyu verdim. Nereden bilecektik kırılacağını." Annem karşımdaki çocuktan daha önce savunmaya geçtiğinde daha çok bozulmuştum.
" Peki."
Sadece bu çıkmıştı ağzımdan. Annem koltuğu taşıyan adamlara talimat verirken az önceki çocuk ise sırıtmaya başlamıştı. Ona sinirle bakıp yanından yürüdüm hızlıca.
All Rights Reserved
#93
kurguolmayan
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
MÜHÜR
"Sen benim karım olamazsın," dedi, sesimi çıkarmadım. Çıkarmayacaktım da. "Bana yalan söyle, inkar et, bir şey yap ama o olmadığını söyle..." Kafamı bile kaldıramadım. Gözlerimdeki yaşlar akmaya devam ederken hıçkıramadım bile. "Sana hiçbir zaman yalan söylemedim, söylemem de." "Bana ihanet ettin," demesiyle kafamı kaldırırken hızla iki yana salladım. "Beni geç, sen bize ihanet ettin." Hayır, ihanet yoktu. "Ben bu kapıdan çıktıktan sonra bir daha senin yüzüne bakar mıyım sanıyorsun?" Ellerimi masaya vurduğumda benim bile canım yanarken gözlerini kırpıştırdı, canımın yandığını biliyordu. "Sen, kendine bakmadan beni suçlayamazsın. Benim bir açıklamam var, dinlemiyorsun bile!" "Bitti," dediğinde ağlamam da durmuştu, gözyaşlarımda. "Hani demiştin ya bana, her şey bitti, diye..." Yerinden kalktığında bunu yapmamasını diledim, dönüşü yoktu. "Asıl her şey şimdi bitti, bizim için oluşturduğum tüm köprüleri yıktın. Yolları yaktın." Yanıma eğildi. "Sen. Beni. Öldürdün." Ona hiçbir şey olmamıştı. Olan her şey banaydı. Ölmüş olan da ölecek olan da bendim, her zaman.
SUADADE
Hikaye, 19 yaşından beri Savcı olmayı hayal eden Lara Soyer'in ve hayallerini gerçekleştirmek için çabaladığı hayat serüveninde karşısına çıkan ve Lara'yı kendisine aşık edip evlenen Tamer Alaz Korel'in yıllar sonra aynı davaya düşmesi ile başlar. Fakat yılların getirdikleriyle boşanmak için uğraşan çift başta bu durumdan memnun olmaz. Ancak birilerinin artık Kanunsuz'u durdurması gerekiyor. Öyleyse Lara nasıl bir yol izleyecek?Complete
CEPHEDE HANÇER
"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi'ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde CEPHEDE HANÇER adında yazılan ilk kitaptır.!!!!Complete
HABERLERDE AŞK VAR
Her belayı kendine çekebilecek potansiyelde olan muhabirimiz ile belalardan hiç hoşlanmayan yakışıklı başkomiserimizin tatlı aşk haberine hoş geldiniz... Işık Yıldız & AtillaComplete
ASİ DENİZ
❝Karadeniz hırçın fakat Asi ondan da hırçın. Ama ne derler bilirisiniz. Karadeniz'in hoyrat, hırçın, deli kızı Asi'nin sevdaya ve yaşamaya olan umudunun bittiği yerde Ural Soner'in inadı başlar.❞ 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 𓆝 Unutmayın burası Karadeniz. Sevdaluk olmasaydı, Karadeniz de olmazdı. 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 𓆝 ©2025
DAĞDAKİ ALACA
Jeolog Feyza, Hakkâri'nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza'nın hayatını kurtarmakla görevlidir - hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi, kahverengi ve dünyayı temsil eden makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin... ama bulduğun, çok daha derindir. "Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır."Complete
METRUK
"Sen ne yaptığını sanıyorsun?" Diye sordu, sakin kalmaya çalışarak. Gözlerini yumdu kısa bir süre, sakinleşmek için. "BEN, SEN YAŞA DİYE KOKUNA HASRET KALMIŞKEN; SEN KENDİNİ NASIL TEHLİKEYE ATARSIN?!" Diye bağırdı. Sinirle gözlerimi kırpıştırdım. "Ben yaşayayım diye öyle mi?" Diye sordum, boş gözlerle. "Ya sen beni nasıl bıraktın? Nasıl?" Diye sordum, merakla gözlerine bakarken. "Annem öldü ya benim! Annem!" Dedim, sesim titremişti. "Benim sana ihtiyacım vardı, yaşamaya değil," dedim sertçe. Bakışlarım ifadesizdi, şuan ona olan sinirim, sevgimden daha fazla. Ne zaman terazi terse döner, o zaman ben ona sarılabilirim. Sinirle kollarımı iki yana açtım. "AL! YAŞIYORUM!" Diye bağırdım. Dudaklarımdan alaylı bir kahkaha döküldü. "Tabii buna yaşamak denirse," dedim. Baş parmağımı tam kalbine yasladım. "Korkaksın sen," dedim, hiç acımadan. Onu arkamda bırakıp odadan çıktım. Asıl benim hikâyem şimdi başlıyordu...
SARMAŞIK İZLERİ (TAMAMLANDI)
"Nasıl başarıyorsunuz ?" Dedi genç adam hayranlık barındıran gözlerle. Genç kadın kaşlarını hafifçe çatarak sordu. "Neyi ?" "Bu kadar duygusuz olmayı." Bu başta onu duraksatmış ardından küçük bir gülümseme katmıştı yüzüne. "Sizin gibi yeni mezun, gözü kara, içten deli dolu bir Polistim. Sonra..." Biraz soluklanmak zorunda kaldı. "Bir gün sevdiğim birisini kucağımda şehit verdim. İşte o gün anladım: Duygular bir sarmaşık gibi insanı sımsıkı sarmalıyor, ta ki boğana kadar. Sonra geriye sadece izleri kalıyor. Sizin deyiminizle duygusuz değilim ama duygularıyla savaşmayı öğrenen bir savaşçıyım. Yani anlayacağın insan duygularını kontrol etmeyi bilmezse, duyguları onu bir sarmaşık gibi boğar. Her şey bittiğindeyse geriye sadece izleri kalır." ••••• 30/05/2021 📖🖋️ 12/02/2024 📕🖋️ (Wattpad de Sarmaşık İzleri adındaki ilk kitap.)Complete
SENA "Aslan Kızlar"
Cimbom'un kızı SENA... Aslan Kızlar'ın kaptanı SENA... Kaan'ın Sare'si SENA... _____ "Aslan Kızlar'a dahil olduğum için gururlu hissediyorum. Ve nesillerce süregelen bu kaptan grubuna dahil olup kaptanı olduğum için de. Size söz veriyorum ki... Bu geleneği seve seve devam ettireceğim. Ne gerekiyorsa yapmaya hazırım. Ne olursa olsun, hangi engeller önüme çıkarsa çıksın ben hazırım." deyip diğerlerine baktım. "Kardeş olmaya da hazırım. Büyük hocanın izinden gitmeye, Aslan Kızlar'ın namına yakışır bir şekilde hareket etmeye de... Her şeye hazırım ben." dedim içimdeki duygu yoğunluğuyla. "Siz... Sıradan insanlar değilsiniz. Her biriniz özel seçildiniz. Şimdi daha iyi anladınız mı beni?" dedi büyük hoca... _____ "Peki... Neden bana Sare diyorsun? Şimdiye kadar kimse Sare dememişti bana. Hatta hiç kullanmıyorum. Sen neden Sare diyorsun?" dedim şaşkınlığımı üzerimden atarak. Konuşmam bitene kadar gözleri üstümdeydi. Durdu bir süre. Ne diyeceğini düşündü sanırım. "Çünkü..." deyip nefes verdi. "Sare... İhtiyaç duyulan kişi demek. Diğer yandan saflığı ve duru güze..." deyip duraksadı. "Duruluğu temsil eder. Sende de... Bu özelliklerin hepsi var. Diğer yandan... Şey..." dedi ve yine durdu. Dikkatle seyrettim onu kalbim dört nala koşarken. "Sare ismini çok kullanmadığını biliyorum. O yüzden de... Sadece ben kullanmak istedim. Sana herkes gibi Sena dersem bir özelliğim kalmaz diye düşünüyorum. Bana özel olsun istedim." dedi. Şaşkın şaşkın dinliyordum. Bir şey söylemek için çabalamaya başladım. Nutkum tutulmuştu. _____ NOT:Bu kitapta geçenlerin gerçek kişilerle, kurumlarla ve olaylarla ilgisi yoktur... _____ ✿ İlk yayın tarihi 21/01/2022
ELZEM
Kahramanlık ve aşkın çarpıştığı bir savaş alanı... Uzun aylar süren bir operasyondan dönen Kamer timi, hain bir saldırıyla sarsılır ve ağır kayıplar verir. Bige, yeni bir time atanırken sert mizaçlı komutanı Pars ile beklenmedik bir yakınlaşma yaşar. Sahte bir evlilik, beklenmeyen olaylar ve kayıplar... Bige, vatanına hizmet ederken aşkın karmaşık sularında da yüzmek zorundadır. İhanet, hayatını tamamen değiştirecek bir dönüm noktası olur. "Bazı duygular savaşta bile elzemdir- biri vatan sevgisi, diğeri kalpten gelen."
"Sen benim karım olamazsın," dedi, sesimi çıkarmadım. Çıkarmayacaktım da. "Bana yalan söyle, inkar et, bir şey yap ama o olmadığını söyle..." Kafamı bile kaldıramadım. Gözlerimdeki yaşlar akmaya devam ederken hıçkıramadım bile. "Sana hiçbir zaman yalan söylemedim, söylemem de." "Bana ihanet ettin," demesiyle kafamı kaldırırken hızla iki yana salladım. "Beni geç, sen bize ihanet ettin." Hayır, ihanet yoktu. "Ben bu kapıdan çıktıktan sonra bir daha senin yüzüne bakar mıyım sanıyorsun?" Ellerimi masaya vurduğumda benim bile canım yanarken gözlerini kırpıştırdı, canımın yandığını biliyordu. "Sen, kendine bakmadan beni suçlayamazsın. Benim bir açıklamam var, dinlemiyorsun bile!" "Bitti," dediğinde ağlamam da durmuştu, gözyaşlarımda. "Hani demiştin ya bana, her şey bitti, diye..." Yerinden kalktığında bunu yapmamasını diledim, dönüşü yoktu. "Asıl her şey şimdi bitti, bizim için oluşturduğum tüm köprüleri yıktın. Yolları yaktın." Yanıma eğildi. "Sen. Beni. Öldürdün." Ona hiçbir şey olmamıştı. Olan her şey banaydı. Ölmüş olan da ölecek olan da bendim, her zaman.
More detailsContent Guidelines