The Sculpture | Yoonseok

The Sculpture | Yoonseok

  • WpView
    Reads 215
  • WpVote
    Votes 29
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 16, 2019
Pewnego razu, gdy student sztuk pięknych - Min Yoongi, wraz z pewną grupą swoich znajomych pojechał do muzeum, usłyszał dość ciekawą historię na temat jednej z rzeźb. Podobno w starożytnej Grecji , mężczyzna, którego popiersie teraz stało jako eksponat, została rzucona na niego klątwa, która zamieniła go w kamień. By móc ją zdjąć, trzeba pocałować usta rzeźby. Na początku Yoongi stwierdził, że przecież to tylko głupia legenda. Jednak coś go podkusilo, by w nocy wkraść się do owego muzeum i sprawdzić, czy może jednak ta legenda to prawda. Tylko z ciekawości tam poszedł. Więc gdy ochroniarze przechadzali się po zupełnie innym wydziale, Yoongi skorzystał i pocałował rzeźbę, by zaspokoić swoją ciekawość. I cóż się stało? Okazało się, że legenda ta, była prawdą, a posąg zamienił się w pięknego, młodego mężczyznę. Ten zdziwiony, już miał coś powiedzieć, podziękować za ocalenie, jednak Yoongi go uciszył, nie chcąc zostać złapany przez ochroniarzy. Tak więc ucieka razem z, jak się okazało, z Hoseokiem z muzeum, a wtedy pokazuje mu, jak wszystko się zmieniło i uczy go żyć w tych czasach jakie obecnie są. Fluff, maybe trochę angsta i trochę smuta
All Rights Reserved
#181
sope
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • [T] Carpathian | Dramione
  • teacher's pet | yoonmin
  • Ninjago || My Lightbringer
  • JEDEN WERS || OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • CEO

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines