ESRAR

''Yok öyle kaçıp gitmek Nazenin Hanım, her şeyin bir bedeli var. Bunun bedelini de sen ödeyeceksin!''
''Ben bir şey yapmadım Karan, bırak beni.''
''O da bir şey yapmamıştı ama şimdi nefes bile alamıyor. Ve sebebi senin o... Her neyse başlayalım güzelim. Konuşarak vakit kaybetmeliyim.'' Dedi ve ellerimi bırakıp üstümdeki tişörtü bir hışımda çekip paramparça etti. Başıma gelecekleri az çok tahmin ederken dehşete kapıldım. O ise bana dudakları hafif kıvrılmış bir alayla bakarken ne yapacağını düşünmekten çok sanki bunu yapıp yapmamak konusunda karar verir gibiydi. Yalvarırcasına baktım ona ama o bana bakmaktan çok beni görüyor gibiydi, bedenimi. Dudakları dudaklarımla buluşunca onu itmek istedim ama ne yapabildim ne de onu durdurabildim...