I'm His Tutor
- Reads 59
- Votes 0
- Parts 3
Ongoing
Last published Wed, Jul 17, 2019
"Kapag hindi talaga siya nagpakita in one minute, aalis na talaga ako dito." mahinang sabi ko habang pinagma-masdan ang ilang estudyante na dumadaan sa aking harapan. Dumaan ang isang minuto nang wala pa din siya kaya mariin akong napapikit. Tumayo na ako saka isinakbit muli ang bag sa magka-bilang balikat ko.
"Aalis kana agad? Tss. Kada-dating dating ko lang e." kasunod ng malamig na boses na yon ay ang paghawak ng isang kamay sa balikat ko at marahan akong pinaupong muli sa bench na kanina ay inuupuan ko.
All Rights Reserved
#2
gabbigarcia
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
A Place Full of Perverts (UNEDITED)
Still editing.. P R O L O G U E Gabi na ngayon at naglalakad ako mag-isa pabalik sa bahay ko. Galing kase ako sa Department Store para bumili ng sanitary napkin. Ngayon kase period ko, tapos naubosan pa ako ng napkin, bwesit. "Sinong na riyan?" kalmadong tanong ko sa kawalan nang may marinig akong boses. Luminga-linga ako sa paligid baka sakaling may matanaw akong tao. Wala naman, baka multo lang? Pero wala namang multo ah? "Sino nga yan? Show yourself, I am not going to hurt you. Just don't hide." parang baliw na tuloy akong kausap ang kawalan. Pero sure naman talaga akong may boses akong narinig e. May narinig naman akong ingay sa may likod ng puno. "Eh?" ani ko nang may lumabas na tatlong lalaki roon. Gabing-gabi na ngayon ah? Bakit andito pa sila sa labas? "Bro ang ganda niya. English speaker pa nga eh, mukhang mayaman." rinig kong sabi nung nasa kaliwa. I think mga teenagers din toh katulad ko. Nakita ko namang siniko ito nung nasa gitna. "Shut up Klein, baka marinig ka." "She looks hot." ani naman nung nasa kanan. "Uh e.. Naririnig ko po ang pinag-uusapan niyo." kamot-ulong sambit ko. Napatampal sa noo yung nasa gitna. "Nabuking tayo." "She might run." sabi naman nung sa kanan. Nagtaka ako sa mga pinagsasabi nila kaya nagtanong nalang ako. "Pardon? Bakit po ako tatakbo?" I was clueless about what they're planning. Mukha naman silang desente. Kumunot ang noo nung nasa kanan, gwapo silang lahat to be honest lang. Pero nagwagwapohan lang ako. "Are'nt you afraid of us?" walang emosyong tanong nito sakin. Lumapit ako sa pwesto nila. They were amused of what I did, para bang hindi nila inaasahang lalapitan ko sila? "Why should I be afraid? Are you going to kill me?" nanatili pa ring kalmado ang boses ko nang itanong ko iyon. "We won't kill you. But we might do something bad like.." "...Can I touch your boobs?" TONGONO. End of PrologueComplete
Kapitbahay
"Justine, bata ka pa- Simula nya marami ka pang makikita at makikilalang mas higit kesa sa akin- Huminga sya ng malalim at lumunok na parang may inaalis na malaking bara sa kanyang lalamunan bago ulit magpatuloy sa pagsasalita. Look at you, youre young and beautiful malamang sa malamang maraming nagkakagusto sayo, Justine pag ginusto mo ako tatlo kaming gugustuhin at pakikisamahan mo nakukuha mo ba ang gusto kong sabihin?" Hindi ako umimik at tinignan lang sya gusto ko muna syang patapusin sa lahat ng gusto nyang sabihin bago ako magsalita. "Nag aaral ka pa at ayokong maging abala sayo, cant you see you have a bright future ahead of you wag mong sayangin" "Alam ko at naiintidihan kita Athena, pero kasi kahit marami sila ikaw lang yung nakikita at gusto ko wala ng iba, at una palang kitang nakita kasama na sa ginusto ko ang mga bata- Ngumiti ako sa kanya Hindi ka abala sa akin, kasi ikaw yung nagiging inspirasyon ko para lalong magsikap dahil gusto ko pagdating ng panahon- (Tumawa ako ng mahina) syempre advance ako mag isip, I can be your someone that you can relay on kasi alam mo ikaw yung nakikita kong future ko" Alam kong masyado pang maaga, pero sigurado ako sa anumang nararamdaman ko kay Athena.Complete
Her Human Blood
Nilibot ko ang tingin sa paligid at mabilis na rumehistro sa akin ang lugar kung nasaan ako dahil minsan na akong nakapunta rito. Naaninag ko ang pamilyar na pigura na siyang nakaupo sa tabi ng kama na hinihigaan ko. Agad akong natauhan at mabilis na lumayo sa kanya. "A-Anong g-ginagawa ko rito P-Prinsipe Alexus???" hindi ko alam kung kinakabahan ba ako o dahil ito sa sakit ng ulo. Nakasuot sya ng puting polo. Pansin kong bukas ang tatlong butones nito. Sumisilip ang matitipuno nyang dibdib habang malalim ang binibitiwang hininga. Niluwagan nya ang suot na neck tie habang naka titig sa akin ng seryoso. Lumunok ako ng mariin. Bakit uminit bigla sa loob ng kwarto nya? Pansin kong ilang minuto na pala kaming nagtititigan kaya ako na ang unang kumalas. Dumiretso ang aking paningin sa suot kong damit. Nanlaki ang mata ko sa pagkabigla. B-Bakit ganito ang k-kasuotan ko??? Nakasuot ako ng itim na evening dress at lantad na lantad ang aking mga dibdib. Ni hindi manlang nangalahati ang haba ng tela nito kaya malayang nakikita ang mapusyaw kong binti. Napatingin ako sa kanya. Minabuti ko nalang ulit na wag nalang magsalita dahil mas nangibabaw ang takot sa akin. Napaiwas ako ng tingin. A-Anong amoy yon? Tanong ko sa sarili ng may maamoy na mabango at agad ko itong hinanap. His bleeding wrist Tumayo sya at nilapitan ako ngunit hindi ako gumalaw. Inilapit nya sa ilong ko ang kamay nyang kasalukuyang dumudugo. Naramdaman kong humahaba ang mga pangil ko. Mabilis akong nagtatakbo sa palikuran ng kanyang kwarto ng manumbalik ang pagkahilo ko. Sumuka ako at mabilis na nagmumumog. Paglabas ko ay nakita kong naka abang ang prinsipe Alexus sa labas ng banyo. Lalampasan ko na sana siya ng mabilis nya akong itinulak sa pader at agad akong napangiwi sa lakas nito. "Now drink" Date Started: May 4, 2020 Date Finished: August 20, 2020 Highest Rank Attained #3 Romance- June 2, 2021 #1 Vampire- August 14, 2021 #8 Romance- September 8, 2022Complete
Undying Ember (Chains of Passion Book II)
Isang whirlwind love affair ang nangyari sa pagitan nina Anthony at Bernadette. Isang pag-iibigang nagsimula sa pustahan na kalaunan ay nauwi sa isang totohanang relasyon. At dahil hindi masasabing may matibay na pundasyon, ay madali rin iyong nagwakas. Four years later ay muli silang nagkita. Aminado si Bernadette na sa kabila ng masakit nilang paghihiwalay ay taglay niya pa rin ang dating damdamin para sa unang nobyo. Ngunit taliwas niyon ang damdamin ni Anthony sapagkat tila puno ng poot ang mga tinging ipinupukol nito sa kanya. Nasaan na ang lalaking minsan ay nangako sa kanya ng matatamis na pangako ng pag-ibig? Itinakda ba silang muling magkita upang pahirapan lamang ang isa't isa? "I want you back...specifically, in my bed. You're like an undying ember in my system, hindi mamatay-matay ang ningas. The mere thought of you makes me ache every fucking minute, I may as well give in before it consumes me."Complete
You're there, here
Hi I'm Maleeka haseena alcaraz or known as maseena. Well now I was in college in manila. Malamang. Lumayo muna ako kanila mommy. Ngayon nainirahan ako malapit sa school namin. bumibisita sila sakin tuwing linggo, hindi masyado strict sila mommy sa akin. Hindi ako nagtatakip ng buhok hindi katulad ni mommy. Ang hindi alam ni mommy, I was having fun all night. "maseen-" I stop him to stay that name "sheena is my name, okay?" I said and I continue drinking. "whatever your name is. Just go home" he said and tumingin na lang ako sakanya. Kinuha niya ang juice sa kamay ko at nilagay sa lamesa. Kukunin ko sana ulit yung juice pero hinawakan niya ang palapulsuhan ko at nagulat ako sa action niya. Nung tumingin ako sa mukha niya. His expression were very annoyed sa akin "fine, uuwi na ako" sabi ko at nung pagtayo ko, tumayo din si carlo. "what are you doing?" tanong ko at tumingin ako sa kanya. "ihahatid ka pauwi" sabi niya at may nilabas siyang palda na mahaba. "saan mo nakuha yan?" tanong ko at tinitigan ko pa ang palda " sa mama ko." Malamig na sagot niya sa tanong ko at binigay ang palda, "suotin mo." Tinggap ko ang palda at pumunta ako sa restroom para magpalit ng palda. Paglabas ko ay nandoon si carlo naghihintay sakin "let's go." Sabi niya at sabay kaming lumabas, kumuha siya ng taxi at sumakay na kami pinasakay niya ako sa likod at sumunod siya sakin. Binigay niya ang jacket niya sakin para takpan ang balikat ko. "kamuslim mong tao, ganyan ka manuot minsan makinig ka naman kanila tita, hindi mo alam kung hanggang kailan ka lang dito sa mundo" sabi niya, papatayin niya ba ako? Grabi siya... "bakit papatayin mo ba ako?" tanong ko at tumingin sakanya "kung pwede, edi sana matagal ko ng ginawa." Sabi niya, ang harsh niyang tao "maseena.._" tawag niya sakin "I told you na wag mo akong tawagin na maseena-" napahinto ako nung nagsalita siya " I don't care, you are still maseena." Sabi niya " just listen to us. Magbago kana please."Complete![A Four-Year Installment [SHORT-STORY]](https://img.wattpad.com/cover/240114391-256-k571676.jpg)
A Four-Year Installment [SHORT-STORY]
Sabi nila kapag bata ka pa raw hindi ka pa pwedeng umibig, hindi pa raw totoo ang nararamdaman ng iyong dibdib, iyong paglukso raw ng iyong puso, at pagsisikip ng iyong dibdib ay dala lang daw siguro ng musmos mong puso na maagang namulat sa konsepto ng pag-ibig. Kaya naman nang maramdaman ko ito sa murang edad ay agad ko itong sinikil, ayoko kasing magkaroon ng kasalanan sa aking pamilya, ayokong isipin nila na imbes mag-aral ay kung anu-ano ang aking inaatupag. Ngunit sa hindi maintindihang dahilan tuwing lilipas ang apat na taon mula sa huli naming pagkikita, kami'y muling pinagtatagpo. Kasalanan pa rin ba itong maituturing kung hindi ko naman ito sinasadya? Kailan nga ba magiging tama ang panahon para sa amin? Kailan ko maaangkin ang pag-ibig na paulit-ulit ibinabalik sa akin? BASED ON TRUE EVENTSComplete
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
The Ghost In The Wall
Dahil sa isang bakasyunang mansion na iyong pansamantalang tutuluyan ay may iba ka papalang kasama..isang multo na hindi kilala kung sino at ano siya..dahil ikaw lang ang nakakita syempre natakot ka...dahil narin sa pangungulit nito na tulungan mo siya ay nag pakalayo layo ka. But the shocking part is sinundan ka! Bakit ka lumayo? Kasi nga multo ..nag mumukhang baliw ka na pag kausap siya.. But you feel in love with a ghost. How could that happen? Is it really happen? But one day you realize the situation between you and the ghost...pag nahanap na niya kung sino siya at makabalik na ay makakalimutan ka nya..sad right? Kakayanin mo bang takasan ang nararamdaman dahil may nakalaan na sa kanya? O sasabihin na mahal mo siya? Her say: mahal kita..but I have to let go of you just to keep you safe than to keep you mine..makakalimutan mo rin naman ako.. His say:kahit na ikaw pa ang dahilan ng lahat..makalimot man akot kamuhian ka...hindi mag babago na ikaw ang tinitibok ng puso ko.Complete
PRETENDING TO BE MY TWIN | HANNAH JANE SANTOS GXG
Tanaw ko mula sa malayo ang babaeng hinahangaan ko. Kahit hindi niya alam ang existance ko sa mundo At hindi niya ko pansin ay masaya parin ako dahil malaya ko siyang natititigan sa malayo Elliana kailan mo ba ko papansinin? Kailan mo ba ako babalingan ng tingin? At kailan ko kaya maaamin sayo ang tunay kong nararamdaman? Habang abala ako sa pageemote ay nahagip ng mata ko ang pagdaan ni aris..my twin brother..but the whole university doesn't know that we're connected. Ako rin naman ang nagsabi na huwag ipaalam na magkapatid kami because I want to live a normal life. Si aris ay kilala sa school nato habang ako ay ordinaryong tao lang. Mahiyain at hindi pala salamuha sa iba. Kung malalaman ng lahat na kapatid ko siya paniguradong gagamitin lang nila ako sa sarili nilang intensyon. Isa pa, magkaiba ang pananaw namin ni aris kaya minsan ay hindi kami nagkakaintindihan. Ayoko lang na mainvolve ako sa magulo niyang mundo. Gumuhit ang kirot sa puso ko ng makita ko kung paano titigan ni elliana ang kapatid ko. Ganiyan rin ako tumingin sakanya. Ganyan na ganyan ang mga mata ko sa tuwing nakikita ko siya. My ultimate love is inlove with my brother..how hurtful is that?haha -------------- Please support our new story here in wattpad! Vote and comments! Thank you! Started: Aug 20 2024 Finished:
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Still editing.. P R O L O G U E Gabi na ngayon at naglalakad ako mag-isa pabalik sa bahay ko. Galing kase ako sa Department Store para bumili ng sanitary napkin. Ngayon kase period ko, tapos naubosan pa ako ng napkin, bwesit. "Sinong na riyan?" kalmadong tanong ko sa kawalan nang may marinig akong boses. Luminga-linga ako sa paligid baka sakaling may matanaw akong tao. Wala naman, baka multo lang? Pero wala namang multo ah? "Sino nga yan? Show yourself, I am not going to hurt you. Just don't hide." parang baliw na tuloy akong kausap ang kawalan. Pero sure naman talaga akong may boses akong narinig e. May narinig naman akong ingay sa may likod ng puno. "Eh?" ani ko nang may lumabas na tatlong lalaki roon. Gabing-gabi na ngayon ah? Bakit andito pa sila sa labas? "Bro ang ganda niya. English speaker pa nga eh, mukhang mayaman." rinig kong sabi nung nasa kaliwa. I think mga teenagers din toh katulad ko. Nakita ko namang siniko ito nung nasa gitna. "Shut up Klein, baka marinig ka." "She looks hot." ani naman nung nasa kanan. "Uh e.. Naririnig ko po ang pinag-uusapan niyo." kamot-ulong sambit ko. Napatampal sa noo yung nasa gitna. "Nabuking tayo." "She might run." sabi naman nung sa kanan. Nagtaka ako sa mga pinagsasabi nila kaya nagtanong nalang ako. "Pardon? Bakit po ako tatakbo?" I was clueless about what they're planning. Mukha naman silang desente. Kumunot ang noo nung nasa kanan, gwapo silang lahat to be honest lang. Pero nagwagwapohan lang ako. "Are'nt you afraid of us?" walang emosyong tanong nito sakin. Lumapit ako sa pwesto nila. They were amused of what I did, para bang hindi nila inaasahang lalapitan ko sila? "Why should I be afraid? Are you going to kill me?" nanatili pa ring kalmado ang boses ko nang itanong ko iyon. "We won't kill you. But we might do something bad like.." "...Can I touch your boobs?" TONGONO. End of Prologue
More detailsContent Guidelines