PSİKOPAT 2

PSİKOPAT 2

Sen_Bir_Cennettin
  • WpView
    Reads 21,890
  • WpVote
    Votes 1,014
  • WpPart
    Parts 17
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, May 11, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Tagsaşkbebekimkansızkafeskuzey
Not: Psikopat'ın 2. Kitabıdır! İlkini okumayanlar, kurguyu anlamakta güçlük çekebilirler! ∆∆∆ Nefesi yüzüme çarparken kollarını belime sardı.Seziyordum, yüreğinde hala bir kaç parça karanlık vardı. O, katildi. O acımasızdı. O, istediğini elde ederdi. Ama aynı zamanda o benim kalbimin atma sebebiydi.Zifiri karanlığına rağmen, onun gündüzü olmuştum ben. Çünkü biliyordum, aydınlığa kavuşmak için önce geceyi sevmek gerekirdi. Bende öyle yapıyordum... Yanlış adama, doğru duygular besliyordum... Ama aşk oyununda, hiçbir zaman kazanamazsınız... " Kalbin, ruhun, masumiyetin, her zerren bana ait. " dediğinde gözlerine hapsolmuştum, tüm benliğimle. " Bir kaç yıl sonra bunu bana söyleyemeyeceksin" dediğimde kuşkuyla tek kaşını kaldırdı. " Niye? " " Bebeğimizle ilgilenmekten zaman bulamayacaksın. " " Bebeğimizle değil, Bebeklerimizle. " " Hayaller güzel de. " deyip duraksadığımda sözümü tamamladı. "Bu Hayal değil, gerçeklerin fragmanı. " dediğinde aradaki mesafeyi sıfırladı. Ve yine tarif edmediğim o his... Kalbim hızla çarpıyor... Ayaklarım, bedenimden bağımsızlaşmış, yere basmıyor.... Ellerim titriyordu... Bu adam, benliğimi kalbindeki bir kafese hapsediyordu ve ben kendimi yaşnız orada güvende hissediyordum. HER NE KADAR O KAFES KARANLIK OLSA DA, BEN ORAYA AİTTİM... Watsy 2019 17•07•2019 ❤
All Rights Reserved
#143
kuzey
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda | Texting
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines