Yüzbinlerce Kelebek

Yüzbinlerce Kelebek

icsesimisevmiyom

Reads 41
Votes 15
Parts 1

Ongoing

Last published Wed, Jul 17, 2019

ask cesur dostluk mutluolmak selin

Ben cesur olmayı babamdan öğrendim.Mutlu ve her daim pozitif olmayı ise annemden. Mutlu olmasam; ne önemi vardı ki sahte gülüşlere mutsuzum der geçerdim.Ama mutluyum.Cesur olmasam, çılgınlar gibi bu hayatı yaşamasam dünyada olmamın ne anlamı vardı. Çok güzel arkadaşlar edindim.Ve bu arkadaşlarımla deli gibi hayatı yaşamak istiyorum.Ve bir kez de olsa aşık olmak istiyorum...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines