Mascot || m.c. || (Taglish )
- Reads 122
- Votes 7
- Parts 4
Ongoing
Last published Tue, Dec 9, 2014
" Akala ko ba walang iwanan ?! ". sigaw ko sa kanya habang walang tigil ang pagtulo ng mga luha ko .
" I'm sorry Jane , I'm so sorry ". He started to walk away
" Michael wag mo akong iwan , please ! ". sigaw ko sa kanya pero di sya lumilingon .
Hindi . Hindi to totoo .
Sabi nya walang iwanan . Sabi nya di nya ako iiwan .
Hindi ko na alam ang gagawin ko kung mawawala sya sa buhay ko .
All Rights Reserved
#7
vanessahudgens
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Forever Yours (Completed)
"Please Rob don't leave me please....." halos lumuhod at magmakaawa na ako para lang hindi ako iwan ng lalaking sobra sobra kong mahal. "Lea look hindi na kita mahal, hindi lang ako ang lalaki sa mundo na pwede mong mahalin marami pang iba dyan makakahanap ka ng mas better sa akin, I don't deserve you Lea" walang emosyong mababakas sa mukha nya at nasasaktan ako dahil wala manlang syang pakialam sa nararamdaman ko. "No! No! I love you so much Rob I can't leave without you, please don't leave me I will do everything wag mo lang akong iwan" pag mamakaawa ko sa kanya na patuloy lang sa pag agos ang mga luha sa mga mata ko. "I'm sorry Lea...goodbye" tinalikuran na nya ako at humakbang na sya palayo sa kinaruruonan ko, tuluyan na akong iniwan ni Rob habang ako walang tigil sa pagtulo ang aking mga luha..... "No Rob No wag mo kong iwan...Nooooooooooooo......"Complete
This Kind Of Love (COMPLETED)
Kapag ba iniwan ka ng taong mahal mo ay babalikan mo pa ba? Paano naman kung iniwan ka ng walang sapat na dahilan? Hahayaan mo ba ang puso mo na mahalin ulit siya? Ang pag ibig daw ay kayang hamakin ang lahat Kaya mong ibigay ang pangangailangan niya dahil mahal mo siya Kaya mong pagpasensyahan ang ugali niya At kaya mo siyang patawarin sa lahat ng kasalanang nagawa niya Pero bakit ganoon hinamak ko naman ang lahat ngunit iniwan pa rin niya ako? Pinagbigyan, pinagpasensyahan at pinatawad ko siya Pero wala na siya ngayon at umalis na sa piling ko Siguro nga ay hindi talaga ako ang inilaan para sa kanya Masakit isipin, oo, pero kailangang tanggapin Wala naman akong magagawa kung ito ang itinakda ng tadhana Ang mapalayo ako sa kanya at mapalayo siya sa akin Ang tanggapin sa sarili ko na hindi na siya muling magiging akin. Magkakabalikan kaya ulit sila o sila na ang magpapatunay sa kasabihang 'pinagtagpo lang pero hindi tinadhana?' Date Created: May 18, 2020 Date Finished: May 25, 2020 MOST IMPRESSIVE RANKING: Number 126 in #jonaxx Number 296 in #storyComplete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
MY LOVE, MY VALENTINE (Completed/unedited version)
"Kung tungkol kay Anthony... na sabi sa akin ni Ally ay nakita ka raw niya na parang lalapit sa stage pero bigla ka na lang tumalikod. Siguro nakita mo 'yong ginawa ni Anthony, niyakap niya ako at humalik pa. Hindi ko inaasahan na gagawin n'ya 'yon. Teka, nagseselos ka ba? Ano ba'ng ibig sabihin no'ng hinalikan mo ako? Para lang patunayan na hindi ka baklus? Hindi ka bading? Eh, kung sabihin sa 'yo, oo, sobrang masaya ako na hindi ka pala totoong bakla! Slow lang talaga ako. Hindi ko agad na-realize na hindi ka pala gano'n. Binalikan ko sa isip ko 'yong pagkikita natin... ako 'yong nag-assume na bading ka. Ewan ko ba kung bakit ko naisip 'yon that time. Ang nakakaasar, sinakyan mo! I hate you, Kiel!"Complete
IM FALLING IN-LOVE WITH MY ENEMEY(COMPLETED)
"What the hell are you blind!" cold na sabi ng guydahilan para tumaas ang balahibo ko. "So-sorry nag mamadali kasi ako, Sorry talaga" paghingi ko nang paumanhin sa kanya habang naka yuko. "Sa susunod tumingin ka sa dinadaanan mo, STUPID!!" Nag pantig ang tenga ko sa sinabi nya. ako STUPID. Kaya hindi ko napigilang hindi sagutin ang lalaking pinaglihi sa yello.Complete![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
I AM SO INLOVE
Fan po ako ng Mayward kaya try ko nga magsulat kahit first time. Ang story na ito ay mga pawang kathang-isip ko lang po.First time kong magsulat kaya alam kong may pagkakamali,kayo nalang ang bahalang umunawa,salamat po. * "I am so inlove with you MayMayLoves,please maniwala ka naman sakin" "EDWARD Kung mahal mo ako bakit mo ako iiwan ditong mag-isa?" Maniniwala kaya si Maymay sa mga sinasabi ni Edward?Kasi nasaktan na siya minsan. May Happy Forever kaya sa MayWard sa story na ito?Complete
"Please Rob don't leave me please....." halos lumuhod at magmakaawa na ako para lang hindi ako iwan ng lalaking sobra sobra kong mahal. "Lea look hindi na kita mahal, hindi lang ako ang lalaki sa mundo na pwede mong mahalin marami pang iba dyan makakahanap ka ng mas better sa akin, I don't deserve you Lea" walang emosyong mababakas sa mukha nya at nasasaktan ako dahil wala manlang syang pakialam sa nararamdaman ko. "No! No! I love you so much Rob I can't leave without you, please don't leave me I will do everything wag mo lang akong iwan" pag mamakaawa ko sa kanya na patuloy lang sa pag agos ang mga luha sa mga mata ko. "I'm sorry Lea...goodbye" tinalikuran na nya ako at humakbang na sya palayo sa kinaruruonan ko, tuluyan na akong iniwan ni Rob habang ako walang tigil sa pagtulo ang aking mga luha..... "No Rob No wag mo kong iwan...Nooooooooooooo......"
More detailsContent Guidelines