YIPRANMIŞ NOTALAR

Seni ilk gördüğüm günü hatırlıyorum. Benim seni ilk gördüğüm gün, ne kadar da saftın. Belki de ben öyle sanmıştım. Sonrasında ardı ardına gelen kıyametler, gözyaşları, öpüşmeler... böyleydik biz. Fakat asla mutsuz değildim, umutsuz değildim. Asla da olmadım. Olmayacaktım da. Beni terk edişinde bile, düşünmedim benden ayrılacağını. Asla. Çünkü olamazdı. Olmayacaktı. Biliyordum. Bana geri döneceğini biliyordum. Biz bir sonatın asla ayrılmayacak olan iki notasıyız. Öyle sıradan notalar değil, yıpranmış notalarız biz. Ve hep böyle kalacağız. Birbirlerine sıkı sıkıya bağlı ama paramparça olmuş...