GÜNAHKAR RUH

Artık yapabileceğim hiçbir şey kalmamıştı.
Sahte nefesimin bir anlığına kesildiğini hissettim.
Yıllar önce hayal edip ama hiç bir zaman yaşayamayacağımı sandığım o duygu tekrar gelip kaburgalarımın arasına sızmıştı bile çoktan o zehrin tadını tüm iliklerimde hissediyordum.
Ellerim titriyordu avuçlarıma geçirdiğim tırnaklarım avcumu delsin istiyordum tekrar eskiye dönüp ona yalan söylemediğim kokusunu içime çektiğim günlere dönebilsem diye geçirdim içimden ama bana olan nefreti gözlerinden belli olurken buraya tekrar geldiği için kalbine nefreti olduğunu biliyordum çünkü onun her zerresini ezeberlemiştim ne acı demi karşımda duran adamla eskiden konuşup, sarılırken şuan bin asır kadar uzaktım...

Her şeyimin yalan olduğu gibi gözümden akan sahte göz yaşı tenimi ıslatıyordu. Ne acı değil mi? bir insanın her şeyinin sahte olması bu yaşadığım yer, nefesim ve atmayan soğuk kalbim yaşamak için atan bir kalbe ihtiyacım yoktu kulağa ne kadar garip geliyor...

Karşımda duran o beden tüm uvuzlarımı sarsıyordu.
Saçlarımı geri yiten soğuk rüzgar tenimi de okşayıp geçmişti. Kafamı kaldırıp yıllar önce her adımını takip ettiğim nefesinde boğulmak istediğim adam karşımdaydı gözlerindeki harelerle beraber gözümden akan yaşa bakıp derin bir iç çekti...

O kadar kusursuzdu ki derin bir nefes alma ihtiyacı duydum oysaki buna gerek bile yoktu nefes almadan, kalbi atmadan yaşaya bilen bir ruhtum sadece ,bu gerçek bedenimi titretmişti böyle biri olduğumu biliyordum ama şuan onun; sevdiğim yıllarca izlediğim adamın karşısında bu gerçekler daha da canımı yakmıştı

Ve tekrar duymak için çırpındığım o sesi kulaklarımı doldurdu ama bu gerçek çok daha canımı acıtmıştı

"Gözlerimin olmamasını dilemek isterdim sevgilim hainliklerini görmek canımı yakıyor..."