Annesi herşeyi olan küçük bir kızım ben. Kendimce kurduğum bi dünyam var. Acı çekmemi gerektirecek hiçbir şey yaşamadım. Hissetmemi gerektirecek hiçbir şey yaşamadım. Öylesine yaşadım. Beni mutlu eden tek şey annemin beni sımsıkı saran kolları oldu. Mükemmel kokusu. Çay ve kahve karışımı bir koku. Sıcacık kucağı.. Moralimin bozulduğunu anlayınca beni kollarıyla kucağına çekişi..
Sonra kopardılar o kolları benden. Ölmüşüm gibi hissettim. Gibi'si fazla oldu.
ÖLDÜM.
Bảo Lưu Mọi Quyền
Tham gia cộng đồng sáng tác truyện quy mô nhấtNhận đề xuất truyện được cá nhân hóa, lưu các tác phẩm yêu thích vào thư viện, đồng thời bình luận và bình chọn để phát triển cộng đồng của bạn.