My Trouble Maker Girlfriend
- Reads 24
- Votes 4
- Parts 2
Ongoing
Last published Thu, Jul 25, 2019
"Ano na? Titignan mo na lang ba ako hanggang mamaya?" Tanong sa akin ni Asher habang hawak hawak ang kanyang lapis at piraso ng papel
"Hindi ko kaya ma gets no! Ang complicated! Ni isa wala akong maintindihan!" Sigaw ko sabay tingin at duro ko sa mga papel na hawak ko ngayon
"Complicated pa ba yun? Eh halos sabihin ko na nga yung sagot sayo eh!" Sagaw nya pabalik at dinuro ang mga papel na hawak ko
"Mr. Lopez and Ms. Walters go to the guidance office! Now!" Sigaw ni Mrs. Perez saaming dalawa. Grabe si ma'am hindi ba pwedeng bawalan muna kami bago papuntahin sa guidance office?
Tinignan ako ng masama ni Asher sabay sabing "It's all your fault Zaire Lopez" Luh?! As if naman may pake ako, guidance office lang naman yun eh
Tumayo na kami sa aming inuupuan at sabay na naglakad papuntang guidance office. Kitang kita ko naman sa mukha ng lalakeng to na inis na inis sya. Again. As if naman may pake ako
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Complete
First Blood
Prologue AERY's POV "May ginawa ka na naman daw gulo sa school niyo." bungad ni Dad sa akin pagdating ng bahay. "It's not my fault. It's just that, malakas ang kapit ng nakaaway ko sa principal ng school namin. "Lagi ka na lamang gumagawa ng gulo. Ayaw mong gayahin ang kakambal mo, masipag mag-aral at mabait sa eskwelahan." ouch! yan na naman ang ayaw ko, comparing to Ate Ambry. "I'm not her, okay. Parehas kami ng mukha pero magkaiba kami ng ugali. Lagi na lang kayong ganyan. Si Ate Ambry naman kasi ang lagig magaling sa inyo kasi hindi niyo ako mahal!" sagot ko na medyo napataas na ang boses. *pak!* Nagulat si Dad sa nagawa niya. "I-I'm sorry, Aery. Hindi ko sinasadya." paghingi ng tawad ni Dad. "It's okay, Dad. Wala pa ito sa sakit na araw-araw kong natatanggap sa tuwing ikukumpara niyo ako ay ate." at tumalikod na. "Ita-transfer ko na ng school ang Ate Ambry mo. Alam kong siya ang dahilan ng gulo na madalas mo kasangkutan." dagdag pa ni Dad. "okay." at dumiretso ng kwarto. Binuksan ko ang laptop at sinearch ang school na papasukan ni Ate Ambry. ML Academy daw yun eh. Ano yun? Mobile legends? Nakita ko yung logo, pamilyar siya sa akin pero hindi ko matandaan kung saan. Tapos ang weird pa, walang nakalagay na informations. What's the story behind of ML Academy at masyadong misteryoso? AUTHOR's POV She is Jane Aery Mendez. Can she fight what's she need? Handa ba siya sa mga maaring mangyari at madiskubre niya? Can she stand what will happen on her life after entering a life she never expected?Complete
The Mischievous Lovers
"Hey! You're the lady this morning, right?" Tanong nito sabay tingin sa aming dalawa ni Ice. Ngumiti lang ang dalaga as if saying "Yes, I am that witch this morning!" "Kailan ka pa umalis Aaron? Hindi ka man lang nagsabi." Aniya at umupo sa tabi ni Aaron. "Sorry, hindi rin ako nasabihan agad eh." Ani Aaron na mukhang hindi man lang sumama ang loob sa pagpapaalis na ginawa dito. "I apologized. Hindi ko rin alam na inilipat ako ng mama ko dito. Kanina ko lang din nalaman. Pasensya ka na." Hinging paumanhin ng dalaga. Hinawakan pa nito ang kamay ni Aaron at biglang nagliwanag ang mukha nang kupal. Ipinatong pa nito yung kamay niya sa dalaga na tila ba ina-assure na 'ok lang ako'. "Ah, wala yun. You don't have to apologize. Dadalaw na lang ako sa iyo, I mean dito." Anito na tuwang-tuwa sa pagkakahawak sa kamay ng dalaga na lalong ikinainit ng ulo ko. Para silang mga lovers na naglalandian sa parke at nakakairita silang pagmasdan. "Dude, bitiwan mo ang kamay niya at baka kulamin ka na lang niya bigla. Mukhang may kakaibang powers pa naman yang witch na yan." I said looking seriously at their direction. "Or don't tell me, you already gave him a potion or you hypnotized him right after you met him awhile ago? What tricks did you do to my friend?" "Masyado ka namang seloso. Huwag kang mag-alala Yuanito dahil tanging ikaw lang ang kukulamin ko. I can't wait to cast my spell on you." She said smirking, enunciating my name distinctively. "Call me that again and I will rupture your neck!" Gigil na angil ko dito. Naiinis na talaga ako. Malapit na ako sa aking breaking point. Konti na lang. Konting-konti na lang at papatulan ko na tong mangkukulam na ito. "Really Yuanito? You'll do that? Oh my, should I be scared? Do I have to ride on my broomstick and fly away from you? Hahahaha!" Tila walang takot na tugon nito na lalong nakapagpainit ng dugo ko. This witch has the nerve! Tignan lang natin.Complete
Clueless (Candy Stories #3)
No plot twists or whirlwind romance like in the books. Such is the fate of a side character like Mimi, who neither has a face, body, brains nor background worth boasting about. But what if she realizes that you don't need to be extraordinary to be loved? That perhaps, she's just clueless all along? *** "It's not love unless we say it." - Mimi No boyfriend since birth. No crush since birth (maliban sa fictional characters, kaya counted ba 'yon?). No ka-MU since birth. Food is life. Wattpader. K-drama addict. Kpopper. Maliit lang ang mundo ko. Kaunti lang din ang tao: Sina Yanyan at Iya. Sina Mama, Papa, at Kuya. At si Warren na rin pala. Karamihan sa mga kilala ko, problemado sa pagiging single o sa love life nila. Mas problemado ako sa taghiyawat ko at sa lapad ko sa camcorder tuwing may projects. Saka, sa mga third party sa Wattpad stories na binabasa ko. Dapat mawala na ang mga 'yon para magkatuluyan na ang mga bida. Pero minsan, kapag nalulungkot ako, kapag nag-iisip ako nang malalim, at kapag kasama ko si Warren tapos nakangiti siya... may something. Status: Published under Bliss BooksComplete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Akin Ka Na Lang Please!!! (Ezadera Series) Completed
Do you believe in love? or love at first sight? Most of the people believe on what they are saw and feel. Some of us also believe to those sentences na kababanggit lang. Wala naman kasing masamang maniwala basta alam mong 50% ng paniniwala mo e kasalungat ng pinaniwalaan mo para balance. E paano kung lumampas sa 50% ang paniniwala mong ang mga bakla e mayroon pang pag-asa na magbalik loob. Pero sa huli pala mabibigo ka lang kasi di nagkatotoo ang paniniwala. At paano kung sa dinami-rami ng tao sa mundo sa bakla ka pa talaga nafall? At buong puso mo sa kaniya lang talaga tumitibok at nababaliw. Maka kawala ka pa kaya sa pagmamahal na halos kulang na lang e ibigay mo ang puso mo sa taong gusto mo. May pag-asa pa bang maging straight pa ang bakla? Kung mayroon man sana........ Magawa niya din MAHALIN AKO!!! (COMPLETED) Date written:08/30/2020 Date Finished:10/12/2020Complete
Love Story by Headlines (Published under PSICOM Publishing, Inc.)
"Pag pinakasalan mo ako, magkakaroon ka ng asawng gwapo, simpatiko at romantic. At higit sa lahat, wala ka nang makikitang handang maging punching bag mo habambuhay. Handa akong ma-deform ang buong katawan ko kung doon ka masaya!" Away.... asaran... kulitan... Dyan nabuo ang connection nina Leanne at Zyren sa loob ng apat na taon sa college. They fight for senseless things. They fight to make each other pissed-off. Masaya silang naaasar ang isa't isa. Until someone posted their issues on the freedom board. Naging sentro tuloy sila ng usap-usapan sa loob ng campus. Naging headline ng bawat eksena nilang dalawa. Until one day, they woke up and realized that they are not meant for rivalry at all. Binago ng headlines ang tibok ng puso nilang dalawa. *** This has a sequel entitled Love Story By Glass Wall.Complete
BOYISH LASS(COMPLETED)
#1-fellinlove #3-abandoned #6-envy "Damn this school gate! Kung magiging Dean ako ng university, ang gate ang uunahin kong palalakihan!"ang inis nyang nausal sa sarili. Kung bakit ba kasi di binuksan ang main gate. Iyong maliit Lang na gate ang binuksan ng guard kaya gitgitan ang mga students sa pagpasok sa gate. Eh alam nmang dagsaan na ang students doon pa naghigpit ng pagpapasok! Tumingkayad sya para makita kung sino ang nakapost na guard. Hindi si mang lito ang nakabantay roon. Bago ang mukha nito kaya biglang nagstrict, that's explain the situation. Isa isang tsineck kong may ID ang mga students na papasok kaya ang maliit na gate lamang ang binuksan nito ng biglang may nanulak sa kanyang likuran. "Darn! Kung sino man yang gumigitgit sa akin lalo, masasapak ko ng talaga! "Ang yamot at lukot ang mukha na saad nya sa bandang likuran. Di na nga sya makagalaw doon lalo pa syang tinutulak ng taong iyon.Complete
My First Kiss Stealer (Completed)
There is a guy standing behind me. He is tall, wearing a mask and a black tux. Natatakpan iyong mukha niya dahil sa laki ng maskara. Iyong mata at lips lang niya ang nakikita. Iyong kamay niya nakalahad sa akin as if he is asking me to dance. I did not take his hand. " Sorry." I went back to my phone. But he is persistent. He held my right hand and gently pulled me out of the table. Magwawala pa sana ako kaya lang our eyes met and I saw that he was pleading kaya sumunod na lang ako sa kanya. He led me to the dance floor and swayed with the slow dance. At first, we're both quiet. Pero di ako matahamik. I have to know this guy. "Are you from this school?" Tumango siya. "What's your name?" Instead of answering, he gently pulled me closer. Ang bango niya. Dahil matangkad siya ng konti sa kin, iyong chin ko ka-level ng kanyang shoulder. "Why are you not talking? Are you mute?" Tumango siya. We're still dancing when he suddenly stop and look at me. I started to feel nervous. Sino ba siya talaga? Baka mamaya masamang tao ito at gusto pala akong kidnappin. I thought we're going back to the table pero nilapit niya ang mukha niya sa may tainga ko. "Sorry... but I'm not sorry for this..." Halos pabulong na sabi niya. His voice seems familiar. I know that voice pero dahil sa sobrang hina at sa lakas pa ng music ay di ko ma-recall kung saan ko iyon narinig. Bago pa ako makapagtanong I got the biggest surprise of my life! He kissed me on the lips. He cupped my face so that I can't move. I was too shocked. I felt I lost my senses that moment when I felt his lips brushed mine. It was too fast. Next thing I knew, he was gone. I was left standing in the dance floor. I should have freak out. I should have shouted. I heard his voice and he said that he was mute! Who is he to make a fool out of me? Who is he to stole my first kiss? How dare he! Tagal kong pinangarap ang first kiss ko na magiging special. Pero ninakaw lang niya! Kailangang makilala ko siya.Complete
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"
More detailsContent Guidelines