Love Game
- Reads 7
- Votes 1
- Parts 2
Ongoing
Last published Fri, Jul 18, 2014
"Highschool pa lang tayo nu'n Mr. Del Fierro. Ang isip bata ko pa nuon! Kung pwede lang ibalik ang oras, Hindi ko iyon gagawin!" Sabi ko sakanya. Bakit ba ang kulit niya? Pinag sisihan ko nga yung mga ginawa kung mga Katangahan.
"Really?" Aniya at Lumapit sa akin, ako naman ay hindi gumalaw. Baka sabihin niyang Affected parin ako sa kanya nuh! Feeler panaman ito.
"O-oo!" Shet! Bat na uutal ako?!
"Uh-huh? At na uutal ka?" Sabi niya at sabay smirk, Biglang sumeryoso ang mga ang mukha niya at sinabing,
"Kung pwede nga lang ibalik ang panahon, Edi sana kasal na tayo ngayon" Sabi niya at Lumakad paalis, Iniwan akung Naka nga-nga.
All Rights Reserved
#84
lovegame
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
She Bullied (Bully She Part 2) {ON-GOING}
"I love you.." "You dont mean that." "No! I know what i feel!" Here she goes. Smirking like im talking nonsense. I hate seeing that insulting smirk of her but.. i cant deny that i miss her. "Why its hard for you to believe what im saying?! Ako ang nakakaramdam kaya ako ang nakakaalam kung mahal ba kita o hindi!" She didnt answer me and instead she turn her back and ready to leave but i quickly hug her from the back. "Please.. please believe me... bakit ba ayaw mo maniwala? Mahal kita okay?" I sob and hug her tight. "Mahal na mahal..." "Walang taong kayang mag mahal sa katulad ko." And she left me.Complete
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Imperfectly in Love (Complete)
FYI for those who are asking why Foreword is with hundred of thousand reads while others are with thousands only: This story is one part story before 2015 (so estimated 250,000 x 50 chaps if you want the total read count). From 2009-2014, it is a whole story in one part. So thank you guys for giving this a shot before! Please enjoy the not so edited per chapter story! Salamat po sa pagmamahal ❤❤❤ Simple lang naman ang magmahal, tayo lang naman ang gumagawa ng paraan para maging komplikado ito.. Kung mahal ka at mahal mo, ipaglaban mo.. Kung hindi ka makapili, hayaan mo ang puso mo ang pumili.. Kung hindi pa ngayon ang oras nyo na magsama, hintayin mo at kung bumalik siya sayo-kayo talaga!! Sana nga ganun na lang ano? para happy ending ang lahat.. Yun nga lang, bakit ang akin, hindi naging ganung kadali.. Mahal ko siya at Hanggang dun lang yon.. Pero sabi nga nila, kapag may umalis, may darating.. Umalis na ang taong mahal ko. May dumating na ba? Sana nga, dumating na siya.. Ang taong mamahalin ako.. Mamahalin nya... ang tunay na ako.. Ang hinding perpektong ako..Complete
Lies Behind Truth
Sa kabila ng lahat na nagawa ni Grey sa akin ay nanatili pa rin ang pag-ibig ko para sa kanya. Hindi ko alam kung katangahan o kamanhiran naba ito o talagang mahal na mahal ko siya kaya hindi ko siya magawang kalimutan at patuloy pa rin siyang minamahal. Isa akong anak ng kasalanan dahil ang mga magulang ko ay may kanya-kanyang pamilya ng mabuo ako. At syempre mas pinili nila ang kani-kanilang pamilya dahil isa nga lang akong pagkakamali para sa kanila. Kaya nang mapadpad ako sa syudad ay nagsikap akong magtrabaho para mabuhay ang sarili ko at matulungan ang mga taong naging pamilya ko. Then i met Grey Hunter Valdimore, ang unang lalaki sa buhay ko. Lahat ng una kong karanasan sa lalaki ay sa kanya ko natikman at nalasap. Kaya hindi ko magawang hindi mahulog sa kanya, he made me feel special and genuine na kahit na sinong babae ay nanaising maranasan ang pinaparanas nito sa'king affection. But time has come, nalaman kong may una at tunay pala itong kasintahan at ako'y isa lamang pala nitong parausan. Isa lang din pala akong tukso na naging kasalanan sa relasyon nila ng kanyang nobya. Hindi lang pala ako sa aking pamilya naging pagkakamali kundi pati na rin sa taong minahal ko ng lubos. I was left behind, full of sorrow and pain. Hindi ko alam kung anong dapat gawin lalo pa't nagbunga ang aking pagmamahal para sa kanya. Paano ko siya maipaglalaban kung siya mismo ay kusa akong binitawan at iniwan, and chose to marry the woman that he deserve. ---- Note: All of the characters in the story are just fictious and this is all part of my imagination.. ---- Note: All of the characters in the story are just fictious and this is all part of my naughty imagination.. So please,please be guided... Lovelots folks! Keepsafe 🤘 |StayWdMe|Complete
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
CROOK THE STRAIGHT 2 (COMPLETED)
"Don't worry Skye, I canceled that arranged marriage already. Wala ka ng dapat pang ipag-alala. Sinisigurado ko, 'di ka na ulit pa nila maitatali sa akin. I'll be happy for you and for my cousin." I smiled, pilit na pinipigilan pa rin ang mga luhang nagbabadya ng lumabas sa aking mga mata. "Moon, t-teka. Look I'm very sorry kung nasaktan man kita. Hind-" "Hindi mo na kailangang magpaliwanag pa. Naiintindihan ko. I only want you to be happy even without me. Thankful na ako sa mga pagkakataong hinayaan mo akong mahalin ka. Masaya na akong naranasan ko rin ang mahalin mo sa loob ng halos isang buwan. Thank you, Skye." "Moon sana mapatawad mo ako." Nakita ko ang pagtulo ng luha niya mula sa kanan niyang mata. Kusa nang gumalaw ang mga paa ko palapit sa kanya upang punasan ang luha niya. Isang mataman na tingin lamang sa akin ang ginawa niya matapos kong punasan ang kanang pisngi niya. "I want you happy, okay? I love you. But you don't love me. I understand." I smiled to her with all of my heart. I kissed her forehead and held her left hand. Kinuha ko ang singsing na naroroon sa kanyang ring finger saka ko binitiwan ang kamay niya. "What are you going to do with my ring?" Dikit ang mga kilay na tanong niya sa akin. "This isn't yours anymore." Sabi ko at mabilis nang tumalikod, leaving her there. This is not her's now. I knew I already told her about this... that I'm going to give this to the one I'll marry someday.Complete
NAKAKAPAGOD KANG MAHALIN
Sa loob ng madilim na silid ay maririnig ang impit na pagsigaw ni Summer habang lumuluha. She's face down laying on her bed, her pillow is swallowing all her screams of agony. She's in pain; emotionally and mentally. Simula pag-uwi galing sa school hanggang maghating gabi ay walang humpay ang pagtulo ng luha n'ya. She can't forget how Ino rejected her again and again, how he treated her like a beggar begging for his attention but the most painful memory that she can't erase in her mind is the reason why she fell in love with him na in the first place. Ino Del Fierro, treated her like a princess before, he's always kind and gentle with her. Kaya hindi napigilan ng munting puso n'ya ang tumibok para sa lalaki. Naalala n'ya kung paano s'ya nito ngitian noon tuwing magkikita sila o magkakasalubong, parang bang biglang lumiliwanag ang mundo sa bawat ngiti nito sa kan'ya pero ngayon ni hindi s'ya nito kayang tapunan nang tingin at laging matalim ang mga mata tuwing matutuon sa kan'ya. Dati si Ino ang nagbibigay saya sa kan'ya lalo na sa tuwing nahihirapan s'ya sa pag-aaral o kaya ay nag-away sila ng kapatid n'ya pero ngayon ito na ang dahilan ng labis n'yang kalungkutan. Kalungkutan, na sobrang sakit, na halos hilingin n'ya sa langit na kunin na s'ya dahil parang hindi na kaya ng puso't isipan n'ya. Her heart ache at how he treated her but tonight, will be the last time she will cry for him. She swear to god, she will never beg for him again. She will never cry for him. From now on... She will stop loving him. But... Can she really put an end for her love? Or this will be like a cliché story again where she will accept him after every pain he inflicted?Complete
Love is True (COMPLETED)
"saglit", sabi ko sa kanya pero wala siyang narinig, daig niya pa ang nagtetengang kawali, hinawakan ko ang kanyang kaliwang kamay dahilan para humarap siya sakin, kasabay non ang pagdampi ng aking labi sa mga labi niya, naramdaman kong para siyang bato na hindi na gumagalaw, nakakuyom ang kanyang mga kamay,nakita ko na unti-unti siyang pumipikit dahilan para halikan ko na siya ng tuluyan, hanggang sa mag relax ang kanyang buong systema. Gusto niya din pala :). Dahan-dahan kong inalis ang aking labi sa mga labi niya at tumingin ng diretso sa kanya sabay hawak sa magkabilang pisngi, siya naman ay napatulala sa ginawa ko, parang hindi makapaniwala na nagawa ko yun. Hindi naman siya tumutol kaya hinalikan ko siya ulit, ng mga sandaling iyon ay ramdam ko na hinawakan niya ang aking bewang at lumaban na din sa halik ko. Tama din pala ang kutob ko:) Ilang sandali pa ay naghiwalay na din ang aming mga labi, saka ko siya niyakap. "namimiss kita",sabi ko at hinigpitan pa ang pagyakap sa kanya, ganon din siya sakin "ang kapal talaga ng mukha mong halikan ako", napatingin ako sa kanya habang yakap-yakap pa rin siya.Complete
"I love you.." "You dont mean that." "No! I know what i feel!" Here she goes. Smirking like im talking nonsense. I hate seeing that insulting smirk of her but.. i cant deny that i miss her. "Why its hard for you to believe what im saying?! Ako ang nakakaramdam kaya ako ang nakakaalam kung mahal ba kita o hindi!" She didnt answer me and instead she turn her back and ready to leave but i quickly hug her from the back. "Please.. please believe me... bakit ba ayaw mo maniwala? Mahal kita okay?" I sob and hug her tight. "Mahal na mahal..." "Walang taong kayang mag mahal sa katulad ko." And she left me.
More detailsContent Guidelines