KOD ADI : ÇAYLAK

KOD ADI : ÇAYLAK

  • WpView
    Reads 84
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jan 16, 2020
6 yasında bir kız çocuğu annesinin gözleri önünde can verişini izledi. Annesinin " ne olur yapmayın! Beni öldürmeyin!" feryadlarını etrafına korku kıvılcımları saçarak dinledi. Annesinin tam göğsünden vurulup kanlar içinde acıyla yere yıkılışını çığlıklarıyla inletti. Bir baba, kızının yaşayacağı dehşeti düşünmeden kendi karısının ölümünü istedi. Ve o kız minicik elleriyle annesinin saçlarını okşayarak," ne olur ölme anneciğim, ne olur beni bırakıp gitme!) nidalarıyla kan ağladı. Ve çocuk aklıyla bir yemin ediverdi. " yemin ederim anneciğim, sana yemin ederim bunu sana yapan her kimse yanına bırakmayacağım. Beni sensiz bıran her kimse ona bu hayatı cehennem edeceğime yemin ederim." Ve en önemlisi de neydi biliyor musunuz? O kız o anları ömrünün sonuna kadar unutamayacak. O anlar asla aklından çıkmayacak. O anlar onun kabusu olacak... *** Bir anne , Kendi öz ve öz oğlunu terk edip gitti. Hem de ne uğruna? PARA. Kocasının sevgisi yetmedi ona tek derdi paraydı. 4 harfli basit bir kelime hem oğlunu hem kocasını terk edip zengin bir adama gitmesi için tek sebepti. Bir baba oğlu için yaşadı, ona iyi bir hayat bırakabilmek için kendi hayatından vazgeçti. Oğlu için. Sizce bu anne bu babayı hak etmiş miydi? Kararan hayatlarım tek aydınlığı olmaya hazır mısınız?
All Rights Reserved
#4
benimleyan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines