İmkansız Yeşilim

Ve adam konuştu;
"Benim hayatım sana göre çok karanlık. Ben gecenin karanlığı isem sen gökyüzü kadar mavisin...." konuşmasını devam ettirecekken. Sağ elimin işaret parmağını dudaklarına bastırdım. İstemsizce dudaklarımdan döküldü kelimeler.
"Ve mavi siyaha aşık oldu. Ondandır siyahı andıran maviler." Dedim gözlerinin içine bakarak itiraf etmiştim işte. Kaybedecek birşeyim yoktu benim. Tam tersi belki onu kazanabilirdim. İlk defa birine benim diye bilirdim belkide. Bu düşünceler bile mutlu etmeye yetiyordu. Alt dudağımı dişlerimin arasına aldım. Ondan bir cevap bekledim. Seninim de nolur olur de lütfen. Ve Hiç beklemediğim bir anda beni kendine çekti. Dudaklarını dudaklarımla mühürledi. Nefes alamadığım anlardan biri daha sıcacık dudakları vardı. Ve benden karşılık bekliyorlardı. Ben nasıl karşılık vereceğimi bilemiyordum.

Bu aslında imkansız olan bir aşktı kadın bunu geç anlayacaktı...