"SON AŞK"

Gözyaşlarımdan bir kez daha nefret etmiştim,çok aciz ve zavallıydım onun gözünde ama tek yolum içinde biryerlerde olan merhamet duygusuna ulaşabilmekti.
"Yapma yalvarırım!" çığlıklarım ormanda yankılanıp yine kulaklarıma doluyordu.Kahkaha attı ve üstüme gelmeye başladı ayaklarım artık taşıyamıyordu bedenimi gözyaşlarım yağmurla birlikte karışıyordu toprağa.O an keşke dedim... keşke toprağa karışan ben olsaydım.Ayağıma takılan dal parçası son umudumu da yerle bir etmişti,işte herşey bitmişti.Sertce yutkundum ve buruk sesimle toprağa karışmadan önce son kez dudaklarımı araladım "ÖLDÜR BENİ"...
Eteğimin ucunu çekiştirdim.Kendimden de nefret ettim o an nasıl bu hale düştüm diye isyan ettim içimden bağıra bağıra...İçimde ki çoçuğun çiçekleri solmuş,uçurtmaları elinden kaymıştı.Burukça gülümsedim bir damla daha düştü toprağa...
Bu ruhu ölmüş kızın bedeni kime ait'ti?

"Omnia mutantur, nihil interit".