f a n u s

"Evim tıpkı benim gibi değişti.
Başta sadeydi. Az çerçevesi ve bol aynası vardı. Kapıdan geçtiğim her seferde birileri geldi ve gitti. Duvarlar kahkahaları içinde tutuyor ve gözyaşlarını emiyordu. Balkonumuzun demirleri ablamın sigara içtiğini saklama çabasından pas tutmuştu. Sonra ablam sigarayı bıraktı. Demirler de gitti. Çerçeveler arttı ve aynalar azaldı."

Bir zamanlar tüm acılarımın balıklarını tuttuğum fanusu kırdım ve her şeyi denize bıraktım. Hikayem , bana mutlu günlerden birinin çocuğu olan turuncu balığımın ağzında cam bir şişede geri döndü.
Onu kırmak ve yazılanı yeniden yazma vakti gelmişti.

_&_

bütün dünya ölüme düşer kapattığımda gözlerimi;
açarım gözkapaklarımı ve doğar herşey yeniden.
(sanıyorum kafamdan uydurdum seni.)

yıldızlar vals yaparlar, kırmızı ve mavi,
ve keyfi bir siyahlık dörtnal peşinden:
bütün dünya ölüme düşer kapattığımda gözlerimi.

düşledim büyüyle beni yatağa çektiğini
ve çılgınca öptüğünü, delice şarkı söylediğini.
(sanıyorum kafamdan uydurdum seni.)

devrilir gökten tanrı, solar cehennem ateşleri:
melek ve şeytan'ın adamları çeker giderken:
bütün dünya ölüme düşer kapattığımda gözlerimi.

hayal ettim söylediğin yoldan döneceğini,
fakat yaşlandım, artık unuttum ismini.
(sanıyorum kafamdan uydurdum seni.)

bir fırtına kuşunu sevmeliydim seveceğime seni;
hiç değilse baharda göğü şenlendirir gelirdi.
bütün dünya ölüme düşer kapattığımda gözlerimi.
(sanıyorum kafamdan uydurdum seni.)