Doğan | bxb

Küçüklüğüm...
Bana yapılanın doğrusunu ve yanlışlığını bilmiyordum. Küçüktüm o zamanlar tabii. Nasıl olduysa da hayatımı zehir eden bir insanın gözlerimin önünde hiç bir şey olmamış gibi gidişini hatırlıyorum. O zamanlar o benim en yakın arkadaşımdı. Yaptığı yanlışı istikrarsız olarak herkesin önünde de yapmaya devam etmişti. Anlamamıştım, normal bir şey olduğunu bile bilmiyordum ama sonradan emin olduğum şey ise bunu yapmanın bana kazandırdığı hiç bir şey yoktu. İnsanlar bana ibne diye bağırarak hakaretler ediyordu. Her gün bir zamanlar arkadaşım olan insanlar tarafından dayak yiyor, dışlanıyordum. Bu yüzden çoğu zaman arkadaşım olmamıştı. Yaptığı şeyden çok arsız ve utanmaz bir şekilde gözü önünde olan şeylere rağmen giderken bile beni öpmekten bıkmamış gibi gözlerimin içine bakıp tekrar öpen adamdan nefret ediyordum. Küçüklüğümü elimden almıştı benim. Hiç bir zaman arkadaşım olmamıştı. Her zaman dışlanmış bir çocukluk geçirmiştim. Her gün odamda ağlarken buluyordum kendimi. İnsanlarla savaşmaya gücüm kalmamıştı. Bir çocuk için arkadaşsız kalmanın nasıl bir duygu olduğunu hiç bir zaman unutmayacağım. Benim çocukluğumu elimden alıp hiç bir şey olmamış gibi giden çocuktan nefret ediyorum. Senden nefret ediyorum Doğan Haznedar.