Döngü

Evde okulda sokakta...Onlar her yerdeler.Ama en sevdikleri yerler aralıklar.Şu an sen bunu okurken kapı arasından hala seni izlemeye devam ediyorlar.Eğer onları fark edersen bu senin için çok büyük bir başlangıç olucak.
Şu an bu metinleri yazarken bilen ensemdeki nefes alışlarını hissedebiliyorum.Acaba hala oradalar mı?Peki şu an arkamı dönsem onları görebilecek miyim.Yoksa gene mi boş duvarla karşılaşıcam.Size tavsiyem,
yeterki çıkardıkları sesleri duymazlıktan gelin.Çünkü onlar sizinle oynamaya bayılırlar.
Bunu okurken en savunmasız anınızı bekliyorlar.Şu an farkındayım bulunduğunuz yere biraz daha gömüldünüz.Etrafınıza baktınız ve ışıkları açtınız.Ama korkudan değil, çünkü durduğunuz yerde bulunan varlıklardan haberdarsınız.Eğer onları görmek istemiyorsanız sağanıza bakın, solunuza bakın, yukarı bakın, aşağı bakın.Ama sakın bulunduğunuz odadaki aynaya bakmayın.Çünkü ben bunları yazarken bile onların çıkardıkları sesleri duyabiliyorum.Tuhaf olanı, sesler gitgide yaklaşmaya başladı.Artık arkamdan geliyorlar.